Een paar jaar geleden heb ik eens een vruchtje mee mogen nemen van een passiebloemenplant bij iemand. Zaadjes eruit gehaald, schoongewreven en gedroogd. Ik had die zaden nog steeds liggen, dus vorig najaar maar eens gezaaid binnen. Toch wel lichtelijk verbaasd dat de hele zwik opkwam! En ja, dan heb je ineens een stuk of 14 passiebloemplanten. Een aantal ervan heb ik verkocht op m'n kraam, maar de rest had ik afgelopen maandag maar eens lekker buiten in het zonnetje gezet. Een van m'n klanten aan de kraam zei dat het spul groeit als onkruid door de vele oplopers. Ik dacht al meteen dat ze daar wel eens gelijk in zou kunnen hebben, want door de gaatjes onderin de pot kwamen ook al weer nieuwe scheuten. Nu is je vast bekend dat wij grossieren in onkruid: melganzevoet, klein kruiskruid, vogelmuur, paardebloemen, nachtschade, zevenblad, brandnetels, zuring, kweekgras, je kan het zo gek niet bedenken: wij hebben het.
Jaren geleden kon ik daar echt gefrustreerd van raken. Ken je het boek 'Tuinier met plezier' van Jo Cuijpers? Dat zijn de gebundelde artikelen uit het tijdschrift 'Onze eigen tuin' waarin Jo met veel humor allerlei aspecten van het tuinieren aan de orde liet komen. 'Tuinles voor sukkels' noemde hij die artikelen. Geïllustreerd door Jan Kruis. Ik heb vaak smakelijk gelachen om die artikelen, maar als ik hier buiten rondliep kreeg ik altijd het beeld voor ogen van een van Jan's illustraties van een tuinier die een soort van aangevallen en overwoekerd wordt door de planten in zijn tuin. Maar nu, eindelijk, na jaren, begint het er op te lijken dat ik dat los kan laten en ik m'n schouders kan ophalen. Dus een onkruidje erbij in de vorm van de passiebloemen, ach wat zou het! Paul heeft ze bij het duivenhok geplant, kunnen ze mooi over het muurtje het dak op, ik verheug me er nu al op!
0 reacties:
Een reactie plaatsen