Sleutels

Eigenlijk ben ik best een liefhebber van 'alles op een vaste plek', maar met één ding lukt dat op de een of andere manier niet: m'n sleutels. Ontelbare keren heb ik me helemaal ongans gezocht, of ik liep ergens en dacht 'hé, daar liggen m'n sleutels'. Op een plek waar ik ze later natuurlijk nóóit had gevonden... Zonder sleutels de deur uitlopen is ook een van mijn specialiteiten. Vanmorgen dus ook. Het lijkt wel een feuilleton in afleveringen, dat 'elk nadeel heb z'n voordeel', want daar stond ik dan buiten. En die spreekwoordelijke sleutel onder een bloempot: niet bij ons. Wat is daarvan het voordeel, zul je je afvragen. Lekker gaan zitten dus, in de boomgaard, tussen de schapen, in het zonnetje. Doe ik normaal niet zo gauw, want ja, schoffelen, was vouwen... altijd wel wat te verzinnen natuurlijk! Twee van de lammeren, twee jochies, kwamen natuurlijk gelijk naar me toe. De oudste wil altijd even over z'n kop geaaid worden, aan het labeltje van m'n jas knagen, en zijn grote-jongens-boksactiviteiten op mij oefenen. Nou vooruit dan maar. Het jongere rammetje komt gewoon bij me staan knorren van genoegen als ik hem achter zijn oren en onder zijn kin kriebel. En als ik een paar stappen verzet, komt hij gewoon achter me aan en duwt zijn kop tegen m'n been, het lijkt wel een kat! De ooi die dit jaar geen lammetjes heeft gekregen, Jacqueline, komt ook altijd even een aai halen. Toen ik daar zo zat, dacht ik 'dit is nou leven, lekker genieten van de bloesem aan de bomen, de zon en de dieren' De tijd ging onverwacht snel... Vanavond heb ik nog een paar foto's gemaakt van de schapen in de boomgaard, maar wel pas nadat ik gecontroleerd had of ik m'n sleutels wel in m'n jaszak had gestopt... ;-)