Kuikenavonturen

Een paar weken geleden mijn berichtje dat de eerste kuikens uit het ei gekropen waren... inmiddels zijn het er 26! En nog 7 op komst volgende week maandag als alles goed gaat. En dan zijn we nog niet klaar, want er zit nu ook nog een kip in het kippenhok op een paar nepeieren: ze wil zo graag broeden... Nou vooruit dan maar, overmorgen krijgen we 9 eieren binnen van de zilverbrakel. En dan maar hopen dat ze het volhoudt. We moeten toch eens serieus gaan nadenken over de huisvesting, want op een gegeven moment zijn ze de caviaren toch ontgroeid... En we willen toch eerst even zien wie wie is, zeg maar. Haantje of hennetje? Voordat we weer een nieuw adresje zoeken voor een aantal kakelaartjes. Het laatst uitgekomen nest was nog een heel avontuur voor de jonggeborenen. Moeder had namelijk een plek ergens tussen oude planken en puin gekozen om te broeden, dus toen de kuikentjes allemaal op twee pootjes stonden, moesten ze direct al verhuizen naar een ruim en vooral veilig hok met een lekker hooinestje en een lopend buffet op snavelafstand. Wat nu precies de bedoeling was begrepen ze niet natuurlijk, dus er wilden er al meteen een paar vandoor gaan. We dachten nog dat we er een kwijt waren, maar die zat tijdens de verhuizing, zo bleek later, tussen moeders veren. Alles goed gekomen dus, maar moeder heeft een goed geheugen, want als ze Paul ziet denkt ze meteen terug aan de verhuisdag en dat is geen fijne herinnering als je moet afgaan op haar alarmroep. Ach ja, laat ze maar goed op haar kleintjes passen, want wij zijn wel benieuwd of de Hollandse kuifhoenderkuikens een mooi kuifje krijgen.