De Rode Klaver

Lekker bezig

2011-11-11T09:48:00.003+01:00

Wat gaat een jaar toch snel! Zó zit je nog te verlangen naar het voorjaar en zó is het allemaal al weer lang voorbij... Het is een beetje guur vandaag, maar het zonnetje begint alweer lekker te schijnen dus wie weet. Gisteren was het tenminste nog best lekker buiten met de zon erbij. Paul heeft de afgelopen dagen de tuin bij de kippenwei ontdaan van onkruid, nu staan er alleen nog de spruitjes, boerenkool en rode kool, en een paar stokken met pronkbonen voor de zaden. Ze waren wel leuk, de pronkbonen, maar volgend jaar gaan we toch gewoon weer voor de stamboontjes Prelude, want die vinden we het allerlekkerst. Die pronkbonen moet je nogal jong oogsten, willen ze nog een beetje te eten zijn. de kippen zijn allemaal groot nu. Van de 10 kippen en 43 kuikens hebben we nu nog 19 dieren over. We hebben een paar hanen opgegeten, een aantal dieren wonen bij iemand anders in het kippenhok tegenwoordig, en helaas zijn er ook een aantal dieren door een kiekendief te grazen genomen. Het was nog best even moeilijk, maar het is gelukt om alle kippen te laten verhuizen naar het grote kippenhok. De kuikens zijn bijna allemaal opgegroeid in verschillende caviarennen op het gras, samen met mams (die arme cavia's allemaal in de stal gebleven...). Dat was ideaal, zo'n ren met nachthokje en uitloop. Maar het heeft nog zeker een week geduurd voordat de laatste jonge kip in de gaten had dat etenstijd zich tegenwoordig aandient in het grote hok en niet meer in de ren. In het begin durfde ze niet de drempel over, maar na een aantal avonden de kip uit haar kleine nachthokje oppakken en in het grote hok brengen begreep ze wel wat de bedoeling was en vond ze het bij de andere kippen toch wel gezelliger.

De bramenstruik was al aardig groeikrachtig, maar had dit jaar toch wel echt imperialistische neigingen gekregen. We kiezen dus toch maar voor een doornloze, iets minder groeikrachtige braam en hebben op die manier ook een mooie plaats in de tuin voor de hazelnootstruik die Paul voor zijn verjaardag gekregen heeft van een van zijn zussen. We hebben een tijdje terug ook amandelen gekregen van zijn zus van haar eigen amandelboom. Zo leuk! Als de hazelnootstruik goed gaat groeien hebben we over een tijdje niet alleen walnoten maar ook hazelnoten. Kan ik weer koekjes bakken! Een paar dagen geleden de knollen van de dahlia's en van de nachtschone uit de grond gehaald om in de stal te overwinteren. Ik ben gek op dahlia's, maar de nachtschone is ook een favoriet (even googelen, dan weet je wat ik bedoel). Als je hem zaait is de plant al binnen één seizoen een mooi bossig struikje met heerlijk ruikende leuk gekleurde bloemetjes 's avonds die nachtvlinders lokken. De grote zaden zijn makkelijk te zaaien en als je voor de winter de plant uit de grond haalt dan zie je dat er een zwarte knol aan zit die je kunt bewaren voor de volgende lente, net als bij de dahlia's. Ik heb dit jaar weer massa's zaad verzameld van de plant, ik kan het nooit laten om die zwarte bolletjes in mijn jaszak te stoppen in het voorbijlopen. Dus als iemand het leuk vind om die nachtschone eens te proberen... laat maar weten.

Het licht in september

2011-09-28T08:59:00.003+02:00

Het groeit hier even boven ons hoofd, zo druk als het nu is met de oogst en al het gewone dagelijkse werk wat we hebben aan de verzorging van de dieren, maar we hebben nog wel tijd om te genieten van het mooie licht in september, de bloeiende dahlia's, sedums, asters en nachtschone en om af en toe in het voorbijlopen een framboosje te snoepen. Afgelopen week 20 liter appelmoes gekookt, vandaag wordt het een stoofperendag. Net wilde ik de kruiwagen ook alvast maar weer vullen met appels, maar de bomen zitten nog vol spinnenwebben zo op de vroege morgen en elke keer een druppel in m'n nek als ik een appel plukte was ik ook al gauw beu. Dus nog maar even wachten tot de zon alles weer een beetje heeft laten opdrogen. De appelmoes gaat in potten en in de vriezer, dus ook nog even 150 diepvrieszakjes gekocht, daar moet ik toch een eind mee komen... De vriezer is in ieder geval groot genoeg. Toen we hem een paar jaar geleden kochten wilde ik er eigenlijk eentje met laden, maar Paul wilde zo'n grote kist waar je zowat op z'n kop in moet gaan hangen als je het onderste bakje eruit wil halen. Het leek mij niks, maar ik ben nu zo blij dat hij me overtuigd heeft: wat kan er ongelooflijk veel in. We hebben straks weer een kist vol met appelmoes, stoofpeertjes, spruitjes, boerenkool, pompoen, aardbeien en weet ik niet wat allemaal waar we van kunnen genieten tot de volgende oogst zich aandient. Dat geeft me ieder jaar weer een rijk gevoel! En dan de planken in de stelling nog afgeladen vol met siroop, jam, saus, advocaat en wijn. Die wijn maak ik niet zelf hoor, maar die maakt m'n vader: puur natuur van allerlei vruchten en kruiden, vaak ook nog met een geneeskrachtige werking. Zoals de brandnetelwijn: helpt heel goed als je last hebt van vochtophoping rond je gewrichten door reuma. Elke dag een glas, en moet je eens kijken wat er gebeurt. Vorige week nog goudsbloemenzalf (Calendula) gemaakt, en nog steeds bloemen aan het oogsten om te drogen. M'n vader heeft een paar jaar geleden goudsbloemenwijn gemaakt. Nu heb ik er te weinig voor het maken van wijn, maar volgend jaar zet ik weer een veldje.

Beesies...

2011-07-24T11:22:00.003+02:00

Een paar maanden geleden alweer, het laatste bericht vanaf de boerderij. Het was ook wel erg druk, met zoveel broedende kippen en kuikens, je zou de tel kwijtraken erdoor. Inmiddels is een van de kippen die haar taak als moeder erop heeft zitten weer broeds, maar we halen haar steeds maar van het nest, want 43 kuikens is wel genoeg zou ik zo zeggen. De kuikens die op 22 april uit het ei kwamen zijn ook al geen kuikens meer te noemen en zijn uit hun kleine rennetje met nachthokje gegroeid. De jongste kuikens zijn ruim vier weken oud en wonen nog met hun moeder in de ren. Het is elke dag een hoop werk om al die aparte hokken met kuikens te voorzien van voer en water, en vooral om ze 's avonds na een dagje rondwandelen op het erf allemaal weer in het juiste hok te krijgen. Wij kennen ze echt niet allemaal uit elkaar, maar de kuikens zelf weten wel heel goed wie hun broertjes en zusjes zijn: als je er niet bij hoort krijg je een ongenadig harde snavel op je koppetje. Duidelijk te zien natuurlijk dat zo'n kuiken dat niet leuk vindt, dus daaraan zien wij dan weer dat het kuiken in een ander hok thuishoort. Gelukkig hebben we toch wel heel wat verschillende kleurtjes en soortjes, want anders is het helemaal niet te doen. De halfvolwassen kippen zitten al wel bij elkaar in het hok, want uiteindelijk moeten ze toch ook aan elkaar wennen... En al die hanen, die beginnen ook al flink te kraaien. Die eerste pogingen zijn altijd zó lachwekkend.

Op 29 juni is Aukje de cavia bevallen van 5 rood-witte jongen! De bevalling zelf is gelukkig goed gegaan, dankzij de hulp van twee caviazeugjes, tante Klaartje en tante Treesje, die hebben meegeholpen met het drooglikken van de kleintjes. Ik had aan Aukje al wel gezien dat het een flinke worp zou worden en dat ze dus wel wat hulp zou kunnen gebruiken... De drie jochies en twee meisjes zijn intussen al weer flink, ook dankzij de flesvoeding iedere dag. Een cavia heeft maar twee tepels, en dan vijf jongen... Leve het internet: even googelen en je hebt een recept voor flesvoeding voor cavia's. Gisteren is cavia Ilvy bevallen van vier jongen. Het zijn echt leukjes, hun vader is zilvergrijs maar is ook drager van de kleur chocobruin, en dat is te zien bij de jonkies. Als mensen me nu vragen hoeveel cavia's ik heb, moet ik wel even nadenken, met al die jonkies erbij. Het is ook al een hele kudde, 17 van die fluitende beestjes. Gisterochtend had ik iets langer gewacht met eten geven, nou je had die vijf jongen van Aukje moeten horen!

In de moestuin groeit het onkruid ook al weer hard, er is eigenlijk niet tegenaan te werken, zeker met zoveel regen: geen weer om in de tuin te werken, maar het onkruid groeit wel extra hard door. Gelukkig kan ik het wat makkelijker naast me neerleggen, winnen doen we het toch nooit. En de pruimen worden toch wel rijp. De zelf gezaaide dahlia's zijn wel de verrassing van het jaar. Vorig jaar zaad geoogst van een wit met lila gekleurde dahlia, en wat komt er van terecht: geel, roze met wit, rood, wit, donkerroze... Grappig en verrassend, leuk om met de leukste kleurtjes weer door te kweken.

Kuikenavonturen

2011-05-10T14:35:00.002+02:00

Een paar weken geleden mijn berichtje dat de eerste kuikens uit het ei gekropen waren... inmiddels zijn het er 26! En nog 7 op komst volgende week maandag als alles goed gaat. En dan zijn we nog niet klaar, want er zit nu ook nog een kip in het kippenhok op een paar nepeieren: ze wil zo graag broeden... Nou vooruit dan maar, overmorgen krijgen we 9 eieren binnen van de zilverbrakel. En dan maar hopen dat ze het volhoudt. We moeten toch eens serieus gaan nadenken over de huisvesting, want op een gegeven moment zijn ze de caviaren toch ontgroeid... En we willen toch eerst even zien wie wie is, zeg maar. Haantje of hennetje? Voordat we weer een nieuw adresje zoeken voor een aantal kakelaartjes. Het laatst uitgekomen nest was nog een heel avontuur voor de jonggeborenen. Moeder had namelijk een plek ergens tussen oude planken en puin gekozen om te broeden, dus toen de kuikentjes allemaal op twee pootjes stonden, moesten ze direct al verhuizen naar een ruim en vooral veilig hok met een lekker hooinestje en een lopend buffet op snavelafstand. Wat nu precies de bedoeling was begrepen ze niet natuurlijk, dus er wilden er al meteen een paar vandoor gaan. We dachten nog dat we er een kwijt waren, maar die zat tijdens de verhuizing, zo bleek later, tussen moeders veren. Alles goed gekomen dus, maar moeder heeft een goed geheugen, want als ze Paul ziet denkt ze meteen terug aan de verhuisdag en dat is geen fijne herinnering als je moet afgaan op haar alarmroep. Ach ja, laat ze maar goed op haar kleintjes passen, want wij zijn wel benieuwd of de Hollandse kuifhoenderkuikens een mooi kuifje krijgen.

paaskuikens

2011-04-22T12:21:00.003+02:00

Beetje vroeg misschien om van paaskuikens te spreken, maar vanaf gistermiddag zijn de eieren bezig uit te komen van de kip die sinds 1 april zat te broeden in de hooiberg. Het is een krielkip, snel broeds en een zeer trouwe broedster, want ze zit er nog steeds keurig bovenop, gelukkig, want toen ik net even ging kijken waren sommige kuikens nog niet eens droog, dus er zit toch wel wat tijd tussen het uitkomen van de verschillende eieren. Het blijft toch een wonder dat in zo'n ei een levend wezentje groeit en dat al na een dag of vier broeden het hartje van het kuikentje klopt in het ei. Wonderbaarlijk... Vanmorgen steeds een paar eierschalen weggehaald onder de moederkip vandaan. Het is toch al vrij krap zo met z'n allen onder moeders veren, er zal maar steeds een stuk eierschaal in je kuikenkontje prikken... Gelukkig zitten ze lekker in de schaduw van de hooibergkap onder een caviaren, met dit uitzonderlijk warme weer zouden ze makkelijk oververhit kunnen raken. Voor dit broedsel hadden we verschillende eieren in het nest gelegd, van verschillende kippen, en dat is dan ook te zien aan de kuikens. Er zijn er 8 uitgekomen intussen, 1 ei ligt er nog onaangetast, maar dat zal wel niet meer uitkomen vermoed ik, want moederkip heeft het ei per ongeluk ondergepoept, en flink ook. Dat betekent dat de zuurstofkanaaltjes in de eierschaal dichtzitten en dan heeft zo'n kuiken-in-de-dop natuurlijk geen schijn van kans... Maar 8 van de 9 eieren uitgekomen is heel mooi natuurlijk. De foto's die ik net gemaakt heb van de kuikens gingen gepaard met lelijke uithalen van de moederkip (te zien op 1 van de foto's), maar goed, dan hebben we alvast wat. Ben benieuwd als ze zelf wat rond gaan stappen die kleintjes, nu zijn ze nog moe van uit het ei komen, en de laatste zelfs nog niet helemaal opgedroogd. Ik had al wel eens gelezen dat het nog een heel karwei is voor zo'n kuiken, uit het ei komen. Net nog eens een stukje opgezocht op scholieren.com/werkstukken:

'Het hoofd van het kuiken groeit aan het grote einde van het ei. In de 15e en de 16e dag zorgt het kuiken ervoor dat zijn hoofd vlak bij de luchtkamer is. Vlak voordat het kuiken uit het ei komt, buigt hij zijn nek dubbel zodat de snavel onder de rechtervleugel komt. Ongeveer de 19e dag duwt het kuiken zijn hoofd naar voren, hij breekt dan door de binnenste membraan en de longen zuigen dan de eerste lucht naar binnen. Het kuiken maakt de schaal kapot door er met zijn ei-tand (een dun scherp hoorntje aan het eind van de snavel) 1000den keren tegen aan te pikken. Nadat er een gat in de schaal zit, stopt het kuiken en rust 3 tot 8 uur uit. Na het rusten draait het zich in het ei en terwijl hij zich draait, snijdt de ei-tand de hele schaal kapot. Na 5 uur heeft hij zich driekwart gedraaid, daarna gaat hij duwen tegen de kap, en na ongeveer nog eens 40 minuten, breekt de kap door en het kuiken komt nat uit het ei, stil en uitgeput. Na een paar minuten probeert hij te staan en zijn spieren te bewegen. Een pasgeboren kuiken kan al gelijk op zijn benen staan. Na een paar dagen is de ei-tand verdwenen.'

Wat trouwens wel leuk is, is dat je het kuiken kan horen tikken in het ei, als je het tegen je oor houdt als het tijdstip dat hij uit het ei moet komen dichterbij komt. De andere 3 broeders zitten nog heel trouw, dat duurt nog een aantal dagen. De rest van de koppel bestaat nu uit 8 kippen en 1 haan. De haan weet niet wat 'm overkomt, want sinds gisteravond ligt de meest dominante haan in de pan voor de soep, dus wordt de lichtbruine haan niet meer achterna gezeten en op z'n kop gepikt, vanmorgen kon ik echt nog merken dat nog behoorlijk alert was op aanvallen van de andere haan, hij werd tenslotte iedere keer weggejaagd als hij in de buurt kwam, en dat is natuurlijk wel even wennen dat ie daar vanaf is! Ben benieuwd of hij nog een beetje leiderschap ontwikkelt over de dames :)

Een hoop gekakel

2011-04-05T18:31:00.004+02:00

Je kent het wel, die uitdrukking 'het is net een kippenhok'... Onze kippen gedragen zich ook buiten het hok zo, ja daar zijn het tenslotte kippen voor. Maar vermakelijk is het wel. Sinds een paar dagen zit een van de kippen te broeden in de hooiberg. Natuurlijk niet gewoon in het hok op het legnest, nee ze laten zich niks vertellen. In de hooiberg tussen snoeihout, een oude tuinslang en een oud vat, dat was blijkbaar een veel beter plekje. En als je denkt dat ze daar gedurende 21 dagen in alle rust haar eieren kan uitbroeden, dan kun je dat wel vergeten, want 2 van de 11 andere kippen vonden dat nu juist zo'n heerlijk nest om het dagelijkse ei te leggen. Dat wij er vlak naast een mooi nestje hadden gevormd met een paar nep-eieren erin maakte niets uit, de eerste dag schoof een van de kippen onze broedhen gewoon aan de kant en zo moesten wij elke avond het vers gelegde ei uit het nest verwijderen, vergezeld van de nodige uithalen van de snavel van onze broedster 'blijf van mijn eieren af!'. Vanmorgen dus eerst maar eens een draadmand over de broedende kip heengezet zodat ze toch nog bij haar voer- en drinkbakje kan. Moest je die geluiden horen van de dames die er weer een ei dachten te gaan leggen! Ik versta niet alle kippentaal, maar dit klonk in ieder geval behoorlijk verontwaardigd! De broedende hen was er nog niet zeker van dat ze dit keer op haar nest kon blijven zitten en produceerde geluiden die waarschijnlijk iets als 'lazer een eind op' betekenen... Het duurde even voordat de ander 'eieren voor haar geld' koos en toch maar in het nest ernaast haar ei deponeerde. En nu maar hopen dat de zwaar beledigde kippen niet weer snel ergens anders een nieuw nestje gaan maken, want dan wordt het weer flink zoeken naar de eieren, en het is nog niet eens pasen...

Gistermiddag om kwart over een hadden we ook nog gezinsuitbreiding bij de schapen. Het viel niet mee dit keer en het scheelde weinig of één van de lammetjes had het niet gered, maar we hadden gelukkig ook nog een beetje hulp van boven en nu heeft moeders toch twee dochtertjes om naar te mekkeren. Het (voor mij) mooiste moment van de dag hebben we net weer gehad: het hele spul de stal weer in, ieder schaap in haar eigen kraamhok met d'r kroost. Veilig voor de nacht en voor de regen. En ik ook weer gerust...

Je kan er uren naar kijken...

2011-04-03T12:50:00.002+02:00

Gisteren het allerheerlijkste weer en vandaag ook lekker zacht van temperatuur, hoewel weinig zon vanmorgen, maar lekker om de schapen en hun lammetjes lekker te laten genieten van een aangenaam briesje en sappig gras. En het blijft geinig om naar die beestjes te kijken, hoe ze alles om zich heen ontdekken, zoals het verhoogde putdeksel van het rioolkastje. Leuk om erop en eraf te springen :).

Beschuit met muisjes! Roze én blauwe :)

2011-04-01T13:54:00.003+02:00

Krap een uur geleden zijn hier de eerste lammetjes geboren, heel snel na elkaar bevielen nr 10 en nr 87 van respectievelijk 1 lam en 2 lammetjes. Ze drinken alledrie al heel goed, en het ene lam vond het al snel goed genoeg en ligt al heerlijk zijn 'na-de-geboorte-slaapje' te doen. Maar je ziet wel aan haar dat ze zo in haar eentje niets aan voeding tekort gekomen is...

De vorderingen van Honey

2011-03-31T10:54:00.003+02:00

Belofte maakt schuld, en aangezien ik beloofd had jullie via de weblog op de hoogte te houden van de vorderingen van Honey even een verhaaltje over deze aspirant geleidehond. Met de opbrengst van de jamverkoop betalen we mee aan haar opleiding.

Honey is geboren op 17 september 2009. Ze komt uit een nestje van negen pups. Al haar broertjes en zusjes hebben een naam die met de letter H begint. De pups zijn een kruising tussen labrador en golden retriever en de ervaring leert dat de combinatie labrador/golden doorgaans prettige geleidehonden oplevert. Honey leert in het pleeggezin waar ze woont naast basiscommando's dingen die specifiek bij een geleidehond in opleiding horen, zoals een beetje voor de baas uit lopen met spanning op de riem; ze moet immers leren om iemand te geleiden. Ook goede manieren horen tot de leerstof, zoals netjes in de mand blijven liggen als het gezin aan het eten is. Dit alles gaat stapsgewijs en met behulp van veel beloning. Natuurlijk neemt het pleeggezin ook de tijd om met er met Honey lekker op uit te gaan en door het bos te struinen, maar als ze de straat opgaan, draagt Honey haar paarse dekje, een soort jasje waarmee ze herkenbaar is als aspirant-geleidehond. Mensen zien nu meteen dat er iets bijzonders met haar aan de hand is. Ze accepteren dan ook makkelijker dat ze Honey niet mogen aaien als ze aan de riem zit en het dekje omheeft: ze is immers duidelijk aan het werk en mag niet uit haar concentratie worden gehaald. Zodra ze thuis zijn, gaat het dekje af en krijgt Honey alle knuffels die ze nodig heeft... Wekelijks gaat de pleegbaas met Honey naar het station, om te oefenen met het in- en uitstappen van de bus. Bij haar eerste stadsbezoek had Honey daar wat moeite mee en daarom oefenen ze dit elke week. De ene keer gaat het beter dan de andere keer. Ze lopen ook een rondje over het station en dan zie je sommige mensen kijken van 'is die baas nou blind of niet?' Honey moet leren om rustig trappen op en af te lopen. toen ze nog klein was mocht ze alleen trapjes van hooguit drie treetjes oefenen, maar vanaf 8 maanden mocht ze het ook op de grotere trappen gaan proberen. De pleegbaas en Honey hebben regelmatig een afspraak met de puppyconsulente. Ze kijkt wat Honey de afgelopen tijd geleerd heeft en hoe de hond zich gedraagt in de trein, in winkels enzovoort. Als Honey alle lessen die ze binnen het pleeggezin moet leren onder de knie heeft, mag ze naar school, maar zover is het nog niet. Honey mag nog iets vlotter vooraan lopen aan de riem, daar moet het pleeggezin nog verder mee oefenen. Ook thuis heeft honey nog één minpuntje: soms pakt ze iets van de salontafel en knabbelt daarop. Het pleeggezin moet dit voorkomen of soms expres uitlokken zodat ze Honey op heterdaad kunnen betrappen. Honey is ook erg gespitst op andere honden. Ze moet soortgenoten negeren en gewoon vlot meelopen als ze aan de riem zit, maar dat kost haar veel moeite. de puppyconsulente kwam daarom afgelopen maand speciaal langs om dit te oefenen. De dochter des huizes loopt met een 'oefenhond' langs Honey, die wordt vastgehouden door de consulente. ze passeren elkaar en Honey wil graag snuffelen en spelen. na enkele keren oefenen, gaat Honey probleemloos langs de eerste hond. Daarna proberen ze hetzelfde met oefenhond nummer twee. Honey begrijpt al snel wat de bedoeling is en deze opgave zet het pleeggezin de komende maand voort.

de trein gaat weer rijden

2011-02-15T10:29:00.002+01:00

Zo voelt het tenminste ieder jaar weer opnieuw, als de dagen weer langer worden, de sneeuwklokjes gaan bloeien en het onkruid gaat groeien. Een trein die voorlopig niet te stoppen is: het grote karwei begint weer. De tuin zaaiklaar maken voor al die lekkere verse groenten, de lammertijd, het snoeiwerk. In de stal is het nog een zootje. Daar ook eerst maar eens flink opruimen en de hekken klaarzetten voor de lammertijd. De kippen gaan langzaamaan wat meer eieren leggen, we hebben een tijdlang maar weinig eieren gehad, maar nu begint het weer een beetje te komen, dus dat wordt weer flink veel advocaat maken... In m'n agenda staan alvast weer 4 streekmarkten. Ik hoop op heerlijk weer op die dagen: een lekker zonnetje en een zacht briesje... En veel gezellige mensen natuurlijk. M'n haakwerk kan dus de kast weer in, tijd om naar buiten te gaan!

mooi gedoe

2010-12-24T16:13:00.002+01:00

Sneeuw, sneeuw, sneeuw, ik zak er tot over mijn enkels in als ik naar het kippenhok loop. De kippen voelen geen enkele behoefte om een stap buiten de deur te zetten en gelijk hebben ze! We hopen maar dat alles weer snel groen wordt, want het is wel mooi die sneeuw, maar wel een gedoe. Gelukkig valt het met het bevriezen van het drinken van de dieren erg mee tot nu toe. Eén keer waren de drinkflesjes van de cavia's in de stal bevroren, maar dat was m'n eigen schuld, ik had de luchtopeningen onder de stalramen nog open staan. Nu zit alles lekker dicht en de caviahokken zijn binnenin geïsoleerd met hooi en buitenom met dekens eromheen. Moet lukken zo. Het lijkt een eeuwigheid geleden dat de dahlia's en de zonnebloemen mooi in bloei stonden. Natuurlijk is het de afgelopen maanden weer druk geweest met het verwerken van de oogst, ik heb weer wat nieuwe dingen uitgeprobeerd en nu liggen de verbeterideeën voor volgend jaar alweer klaar. Voor volgend jaar hebben we alle groentezaden al in huis (boodschappen gedaan bij Ton Vreeken...) Het zijn er weer meer dan vorig jaar, maar het kweken van groenten en fruit is toch het allerleukste! Bloemen zijn wel mooi om naar te kijken en een vaas met zonnebloemen in de zomer is natuurlijk erg vrolijk, maar al die lekkere zelf gekweekte groenten op je bord, zelfs in de winter nog, dat is wat mij betreft het mooiste wat er is! De schapen zijn inmiddels gedekt (als het goed is). Ze redden zich nog prima in de schuilhut op het land, maar voor volgende week voorspellen ze meer dan 10 graden vorst, dus dan mogen ze toch lekker naar binnen. Scheelt voor ons weer gesjouw met hooi enzo, want we voeren ze natuurlijk wel wat bij met dit weer. Afgelopen week al onderuit gegleden toen ik ze een emmertje bix ging brengen. Het zal er vast erg grappig hebben uitgezien, op m'n rug in de sneeuw met het emmertje hoog boven m'n hoofd om te voorkomen dat ze me onder de voet zouden lopen... Klaartje de cavia gaat een dezer dagen bevallen, ik hoop dat het allemaal goed gaat. Ze is echt megadik nu, dus het zal niet lang meer duren denk ik. Wie weet, met kerst...

ruilen, nee dank u

2010-07-27T21:18:00.002+02:00

Tijdens de bessenoogst steeg het werk me toch wel enigszins boven het hoofd en bestonden de dagen uit werken bij de werkgever en werken in de bessen. Maar alles went, en met de jaren kan ik steeds beter een knop omzetten en accepteren dat het op dat moment dan maar zo is. Intussen zitten de bessen allemaal achter glas en hebben we even een adempauze, in ieder geval wat de oogst en het verwerken ervan betreft. De frambozen zijn nog niet op hun top, dus dat is goed te doen. Niet dat we tijd over hebben :) Drie van onze kippen hebben kuikens, kleine Geert (een caafje) zit nu bij z'n paps, maar vergt nog een extra oogje. Z'n zusjes wonen al bij hun nieuwe baasjes. Z'n moeder krijgt donderdag gezelschap van een nieuw jong zeugje. Wel zo gezellig. De 6 babykonijntjes groeien als kool. Met vijf buitenrennen met beestjes en in de stal nog een paar hokken én het kippenhok met twee compartimenten, beiden bewoond natuurlijk, loop ik 's morgens een half uur rond om alles te voederen en 's avonds nog eens drie kwartier. Nu ik even geen oogst te verwerken heb is het weer tijd voor de onkruidbestrijding en het in orde maken van de herfst- en winterstalling voor cavia's en konijnen. De eerste zaden van de zonnebloemen zijn alweer rijp, dus vliesdoek eromheen om te voorkomen dat de vogels alles al op hebben voordat wij de zaden kunnen oogsten. Een deel is natuurlijk wel voor de vogels, maar de mooiste, grootste zaadhoofden zijn voor ons... Vanavond stond ik in de tuin, bezig met het vliesdoek, toen ik de eerste regenspetters al voelde. O jee, dat ga ik niet redden. Hup, het hele gereedschappakket opgepakt, de tuin door, over het hek en snel de stal in. Het was natuurlijk al te laat, maar nat tot op m'n huid was ik nog niet. Met een visioen over een warme douche een oude regenjas aangetrokken - meer voor de show dan dat het echt helpt - en maar weer naar buiten om nog even het kleine kippendeurtje dicht te doen. Laatst oog in oog met een vos hier onder de kersenboom... risico namen we toch al niet, maar nu dus helemaal niet meer. Snel het kippenhok in - hè bah, die kip is nog niet thuis! De enige kip die op dit moment niet in de ren zit met kuikens maakt elke middag d'r wandelingetje en als het gaat schemeren duikt ze haar hok weer in, maar nu niet dus. Weer naar buiten dan maar, kip waar zit je... Het werd toch al aardig donker. Zenuwachtig liep ze heen en weer, kon het gaatje in het gaas niet meer vinden waardoor ze de kippenwei weer inloopt op weg naar huis... In de strómende regen gaatje groter gemaakt, kip in de hoek gedreven, na 5 minuten had ze het door... hèhè. Ze zal gedacht hebben 'ik weet niet wat jij hier staat te doen, maar ík blijf niet in de regen staan!' Troela. Tsjongejonge wat een mens al niet over heeft voor zo'n kippendeurtje met de grendel erop. Inmiddels hield die regenjas de regen niet meer tegen, het water liep vanaf m'n broek m'n klompen in. Nog een geluk dat ik geen sokken aan had, die trek je zo moeilijk uit als ze nat zijn :) Maar weet je, ik zou dus voor geen goud willen ruilen met het comfort van een appartement zonder buitenboel waar je voortdurend achteraan moet. Nee geef mij maar die ruwe werkhanden met zwarte groeven die je niet meer schoonkrijgt, gesjouw met balen voer, emmers vol fruit, een aanrecht vol met vuile vaat na het inmaken. Want aan de andere kant van de medaille hebben we de geluiden van de weidevogels, het steenuiltje wat roept in de schemer, ieder jaar weer al die jonge dieren geboren zien worden en alle kleine verrassingen in de tuin van planten die opkomen op een plek waar je het niet had verwacht.

Estafette

2010-06-14T12:16:00.003+02:00

Al het werk wat we op dit moment hebben op de boerderij voelt een beetje als een estafette, maar dan een waarbij het stokje niet door iemand anders wordt overgenomen... Vanmorgen vanaf half 8 bezig geweest om de dieren te verzorgen, aardbeien te plukken (die zitten nu al in de potten), vlierbloesemsiroop te maken en de voorbereidingen te treffen voor het maken van advocaat. En dan moet ik eigenlijk nog véél onkruid wieden in de dahliatuin, de bollen sorteren, de was vouwen. Nou ja, straks avonddienst op m'n werk, dus nog maar even eten koken en misschien nog even pauze nemen...
Op 11 juni heeft Maisy vier kleintjes gekregen. De laatste heb ik geboren zien worden, wat nog een gelukje was, want moeder cavia kreeg het vlies niet van het snuitje getrokken... De konijntjes groeien lekker nu en ze hebben nu tenminste ook een vachtje. Vandaag of morgen gaan hun oogjes open. De eerste week heb ik moeder maar met rust gelaten, maar nu dan toch even goed gekeken in het nest, het zijn er zes! Ik gaf moeder al wat krachtvoer, maar nu weet ik zeker dat dat wel een goed idee is. Straks nog even bij alle knagers checken of ze van alles voorzien zijn. Om half 12 's avonds de stal weer in als ik van m'n werk kom, zó gek maak ik het alleen in de lammertijd...

Van alles te beleven

2010-06-03T09:16:00.004+02:00

Er is nu van alles te beleven in de polder - als je tenminste blij wordt van al die kleintjes en elke dag weer nieuwe bloemen die gaan bloeien! Het is nu echt druk met planten, wieden, verzorgen van alle levende have en de tuin, de eerste aardbeien beginnen te kleuren! De nachtvorst van even geleden heeft de pruimenbloesem gelukkig overgeslagen. Vandaag heeft Knabbel haar kleintjes gekregen en met de steenuiltjes gaat het gelukkig ook nog goed, al scheelde dat maar een haartje... de tak waarop de kast is bevestigd is finaal afgebroken 28 mei, maar de kast zit nog stevig vast. Komende week een uitloop maken aan de kast, want die zijn ze nu kwijt en het lijkt mij echt niet grappig als de uiltjes over een paar weken direct naar beneden kieperen als ze uit het nest klimmen. De kuikentjes van een van onze kippen groeien goed, en een andere kip zit ook te broeden. Over een kleine week is Maisy, een van de cavia's uitgerekend. Rupert, haar maatje heb ik nu bij haar weggehaald zodat ze rustig kan bevallen. Die dondersteen zit buiten in de ren en heeft een gaatje gevonden waar hij onder het gaas door kan kruipen. Elke ochtend weer een verrassing of hij in het hok zit of een uitstapje aan het maken is. Hij heeft een heel patroon van paadjes in het hoge gras gemaakt. Grappenmaker.

Drie keer piep

2010-05-26T07:57:00.004+02:00

Het klopte weer precies: het moment dat we onze broedse kip een nest met eieren hebben gegeven op de kalender geschreven, en exact 21 dagen later waren ze er: de kuikentjes. Omdat onze haan familie is van onze kippen had Paul ergens anders bevruchte eieren gehaald. Bijzondere man, die boer: overal kippen, hanen en nesten vol eieren, sommige twee hoog gestapeld. Dus wel een paar vraagtekens of die eieren al bebroed waren... We kijken er dan ook niet gek van op dat er van de 8 eieren maar vier zijn uitgekomen. Nou ja, 'maar' vier... We vinden het evengoed leuk, want vorig jaar hadden we kippen die ze op grote kippenfarms ook hebben. Nou die vragen zich af wat er toch iedere keer onder hun staart vandaan komt... Broeden? Wat is dat? Uiteindelijk werd er toch één kip broeds. Na 14 dagen zal ze gedacht hebben, 'wat zit ik hier eigenlijk te doen?' Ze liep zo van haar nest af.

Vanmorgen het eendennest ook weer eens opgezocht. Het was helemaal niet meer te zien door het hoge gras en de frambozen die er helemaal overheen groeien. De vier broedweken van de eend zijn ruim voorbij, dus het nest leeg. De eendjes heb ik niet gezien, die vertrekken meteen naar het water nadat ze uit het ei zijn en opgedroogd, en dat kan best om 5 uur 's morgens zijn.

Op 24 mei kregen we bezoek van iemand van de steenuilenwerkgroep. Hij zou zoiezo de steenuilennestkast komen controleren, maar ik had 'm al even laten weten dat de steenuilen er echt hun intrek hadden genomen. Dat is geen garantie voor broedsucces, maar ik werd er helemaal blij van toen hij het dakje optilde en 3 jongen te zien kreeg en een voedselvoorraad van lekkere dikke veldmuizen! De jongen zijn op zijn vroegst 22 mei uit het ei gekomen en het was dan ook gewèèèldig om zo'n kleintje van dichtbij te zien. Zo'n pluizig wit uilskuikentje, oogjes dicht, en dan die klauwtjes! Als je zoiets ziet, dan voel je jezelf eigenlijk nog kleiner dan zo'n uiltje... Over een week of drie zullen ze hun eerste schreden uit de nestkast zetten die bij ons gelukkig op een lange horizontale tak is bevestigd. Ze hebben dus een mooi uitloop. En hopen maar dat er geen marter op bezoek komt.

Passie voor onkruid

2010-05-20T09:08:00.002+02:00

Een paar jaar geleden heb ik eens een vruchtje mee mogen nemen van een passiebloemenplant bij iemand. Zaadjes eruit gehaald, schoongewreven en gedroogd. Ik had die zaden nog steeds liggen, dus vorig najaar maar eens gezaaid binnen. Toch wel lichtelijk verbaasd dat de hele zwik opkwam! En ja, dan heb je ineens een stuk of 14 passiebloemplanten. Een aantal ervan heb ik verkocht op m'n kraam, maar de rest had ik afgelopen maandag maar eens lekker buiten in het zonnetje gezet. Een van m'n klanten aan de kraam zei dat het spul groeit als onkruid door de vele oplopers. Ik dacht al meteen dat ze daar wel eens gelijk in zou kunnen hebben, want door de gaatjes onderin de pot kwamen ook al weer nieuwe scheuten. Nu is je vast bekend dat wij grossieren in onkruid: melganzevoet, klein kruiskruid, vogelmuur, paardebloemen, nachtschade, zevenblad, brandnetels, zuring, kweekgras, je kan het zo gek niet bedenken: wij hebben het.

Jaren geleden kon ik daar echt gefrustreerd van raken. Ken je het boek 'Tuinier met plezier' van Jo Cuijpers? Dat zijn de gebundelde artikelen uit het tijdschrift 'Onze eigen tuin' waarin Jo met veel humor allerlei aspecten van het tuinieren aan de orde liet komen. 'Tuinles voor sukkels' noemde hij die artikelen. Geïllustreerd door Jan Kruis. Ik heb vaak smakelijk gelachen om die artikelen, maar als ik hier buiten rondliep kreeg ik altijd het beeld voor ogen van een van Jan's illustraties van een tuinier die een soort van aangevallen en overwoekerd wordt door de planten in zijn tuin. Maar nu, eindelijk, na jaren, begint het er op te lijken dat ik dat los kan laten en ik m'n schouders kan ophalen. Dus een onkruidje erbij in de vorm van de passiebloemen, ach wat zou het! Paul heeft ze bij het duivenhok geplant, kunnen ze mooi over het muurtje het dak op, ik verheug me er nu al op!

Slakken en konijnen

2010-05-12T21:09:00.002+02:00

Als ik op m'n werk een avonddienst heb, ga ik 's morgens met m'n boterham voor het aquarium zitten, nadat ik alle beesten buiten heb verzorgd. Ik heb altijd genoeg te kijken, maar de laatste tijd werd m'n blik toch wel enigzins vertroebeld door de oprukkende algen. De algeneter die in het aquarium woonde liet zich weinig zien en ik vroeg me af of hij zijn taakomschrijving wel goed begrepen had. De algeneter de laan uitgestuurd, naar een andere aquariaan, maar ja, nog steeds algen. Andere algeneter, slakken in het aquarium? Ik had nog geen tijd om naar de aquariumzaak te spurten en dacht, ach weet je wat, ik gooi gewoon een slak uit de sloot erbij. Een posthoornslak en een poelslak namen hun intrek. 'Jeetje, wat is het hier lekker warm', zullen ze gedacht hebben. En ik dacht 'kweken doen ze niet, want het zijn twee verschillende slakken'. Maar ja, ik had natuurlijk kunnen weten dat de natuur vele wonderen kent, zoals ongeslachtelijke voortplanting... Diezelfde avond nog, zat er een kluitje zalmroze eieren (van de posthoornslak, zag ik op internet) tegen de ruit geplakt. Een dag later dacht de poelslak 'wat jij kan, kan ik ook, ha!' En hupsakee, een langwerpig kluitje glasheldere eitjes. Maar mevrouw Posthoorn wilde klaarblijkelijk niet voor de ander onderdoen, dus voila! Kluitje hier, kluitje daar... Het gaat nog sneller dan bij konijnen! Het eerste kluitje eitjes heb ik laten zitten, leuk natuurlijk om te kijken hoe lang het duurt voordat ze uitkomen. Maar de rest heb ik er maar snel uitgehaald, want hoewel kleine eitjes meestal rap opgegeten worden door allerlei vissen, halen de vissen in mijn aquarium hun neusje er voor op. Tsja, kaviaar is het niet. :-) En wat denk je, kom ik net de woonkamer in na het schrijven van dit stukje: weer een kluit eieren! Het commentaar van iemand op het vissenpraatjesforum dat de posthoornslak in zijn aquarium 'geen pretje' was, is dan ook wel een understatement te noemen. Maar goed, ik vind de slak erg mooi, dus ik vis gewoon die eierkluitjes eruit. En het is toch echt geinig om die slakken met hun raspmondje de ruiten te zien reinigen of door het aquarium te zien hobbelen.

Sleutels

2010-05-06T20:51:00.003+02:00

Eigenlijk ben ik best een liefhebber van 'alles op een vaste plek', maar met één ding lukt dat op de een of andere manier niet: m'n sleutels. Ontelbare keren heb ik me helemaal ongans gezocht, of ik liep ergens en dacht 'hé, daar liggen m'n sleutels'. Op een plek waar ik ze later natuurlijk nóóit had gevonden... Zonder sleutels de deur uitlopen is ook een van mijn specialiteiten. Vanmorgen dus ook. Het lijkt wel een feuilleton in afleveringen, dat 'elk nadeel heb z'n voordeel', want daar stond ik dan buiten. En die spreekwoordelijke sleutel onder een bloempot: niet bij ons. Wat is daarvan het voordeel, zul je je afvragen. Lekker gaan zitten dus, in de boomgaard, tussen de schapen, in het zonnetje. Doe ik normaal niet zo gauw, want ja, schoffelen, was vouwen... altijd wel wat te verzinnen natuurlijk! Twee van de lammeren, twee jochies, kwamen natuurlijk gelijk naar me toe. De oudste wil altijd even over z'n kop geaaid worden, aan het labeltje van m'n jas knagen, en zijn grote-jongens-boksactiviteiten op mij oefenen. Nou vooruit dan maar. Het jongere rammetje komt gewoon bij me staan knorren van genoegen als ik hem achter zijn oren en onder zijn kin kriebel. En als ik een paar stappen verzet, komt hij gewoon achter me aan en duwt zijn kop tegen m'n been, het lijkt wel een kat! De ooi die dit jaar geen lammetjes heeft gekregen, Jacqueline, komt ook altijd even een aai halen. Toen ik daar zo zat, dacht ik 'dit is nou leven, lekker genieten van de bloesem aan de bomen, de zon en de dieren' De tijd ging onverwacht snel... Vanavond heb ik nog een paar foto's gemaakt van de schapen in de boomgaard, maar wel pas nadat ik gecontroleerd had of ik m'n sleutels wel in m'n jaszak had gestopt... ;-)

Volhouden

2010-04-25T15:26:00.003+02:00

Het is al geruime tijd droog, dus gisteren de aardbeien maar eens water gaan geven. Nu de bloemetjes hier en daar tevoorschijn komen hebben ze voldoende water nodig om goed vrucht te zetten. De kruisbessen dragen zelfs al kleine minibesjes. Ik hoop wel dat de nachtvorst geen roet in het eten gooit, want de afgelopen week was het een paar keer raak. En met de bessenstruiken, pruimen- en kersenbomen in bloei hopen we natuurlijk wel dat de bloesem niet bevroren is. Tijdens het water geven bij de aardbeien zie ik de haagwinde hier en daar al weer naar boven komen. Het is een niet aflatende strijd en dit jaar gaan we wéér proberen om het van dit woekerende onkruid te winnen. Paul is véél beter in volhouden dan ik. Bij mij zakt de moed me al (te) snel in de schoenen. Als ik dan in de tuin sta en ik kijk om me heen... Maar er zijn ook pluspunten, aan dat onkruid. Toen Johan Cruijff zei: 'elk nadeel heb z'n voordeel' zullen best heel wat mensen hun wenkbrauwen hebben opgetrokken, maar in dit geval moet ik hem toch gelijk geven. Tussen de frambozen in onze tuin staat overal gras, ook het oude (hoge) gras wat er vorig jaar al stond en de afgelopen winter verdroogd is. Wat een bende. Maar die chaos verbergt dus wel een bijzonder mooi eendennest, zo ontdekten we gisteren. En dat op amper vier meter van onze voordeur! Paul schrok zich de ......., toen hij gisteren in de tuin bezig was en er ineens een vrouwtjeseend voor zijn neus opvloog! Paul kon aan het nest zien dat het nog nauwelijks bebroed was, dus we moeten nog ongeveer vier weken geduld hebben om die leuke kleine pijltjes te zien.

En dan te bedenken dat we nog zo'n 'nadeel' hebben: een half ingestorte kas vol onkruid en brandnetels. De positieve keerzijde daarvan is dus mooi wel de voedselvoorziening voor ons steenuiltje, wat ik nu steeds vaker in de opening van de nestkast zie zitten, in de appelboom naast de kas. Een muisje weet hij er vast wel te vangen.

Wat is een dag snel om...

2010-04-21T12:15:00.003+02:00

Een frisse wind waar je rode wangen van krijgt, maar wel droog. Lekker om buiten bezig te zijn. Soms zou je willen dat de badkamer zichzelf schoonmaakt, onder andere... Vooral nu we het werk eigenlijk al niet meer aan kunnen, want ja, zo nu en dan moet een mens zich ook nog melden bij de werkgever :-) Maar goed... Vanmorgen om half 7 de konijnenreismand uit de stal gehaald, Paul haalt vandaag een rammetje op vanuit zijn werk. Het meisje waar hij van was blijkt allergisch te zijn. Het is nu alweer bijna half 1, maar intussen het water in het aquarium ververst, potjes gevuld met grond om de pompoenen en komkommers te zaaien, kippen, konijnen, cavia's en poezen verzorgd, klusjes in huis gedaan, hok in orde gemaakt voor het nieuwe konijn... Het kost nog best wat tijd, zo'n tropisch aquarium, maar we vinden het wel heel erg leuk om naar te kijken. Altijd leuk om te zien welke kleurtjes de guppy's uiteindelijk krijgen. De platy's krijgen ook makkelijk jongen. De kombinatie van het blauwe mannetje en het zwart gespikkelde vrouwtje geeft leuke effecten bij de jonkies. De eerste keer dat de platy's gejongd hadden dacht ik dat 2 van de jonge guppy's een of andere ziekte hadden, vanwege die zwarte stipjes, pas toen ze wat groter werden zag ik dat het platy's waren... Inmiddels al wel wat visjes weggegeven, want die guppy's zijn nog erger dan konijnen :-)

De pompoenen en komkommers zaai ik zo nog even voordat ik naar m'n werk ga. Boven in de vensterbank op het zuiden een rijtje oude ontbijtbordjes gezet met de gevulde potjes erop. Lekker warm en makkelijk. Als het mooi weer is zet ik het raam open en kunnen de plantjes gelijk een beetje afharden.

De konijnen en een paar cavia's zitten sinds afgelopen weekend buiten in de ren. Het was erg grappig om onze jongste poes naar de konijnen te zien kijken. Alsof het om buitenaardse wezens ging...

In de moestuin heeft Paul keihard gewerkt zowat de hele tuin onkruidvrij. We gaan dit jaar echt proberen om het allemaal bij te houden. Onze goede voornemens beginnen altijd in april... Ook die van mij om af te vallen. Flink hard werken in de tuin, dat helpt alvast... Gisteren bijna de hele dahliatuin geschoffeld. Morgen weer verder ermee. Het boestuintje heb ik gisteren al onderhanden genomen, daar wil ik na half mei de Mexicaanse zonnebloemen planten. Die zijn lekker flink en fel van kleur. Leuk voor in het boestuintje omdat je ze dan al ziet staan als je halverwege de laan komt aanrijden. De bosaardbeitjes die ik ga zaaien zijn juist weer echt mini, maar het lijkt me heel erg leuk om te proberen en de smaak ervan te ervaren.

Het aroma komt u tegemoet...

2010-03-22T10:48:00.004+01:00

Maar niet als u het pak koffie open doet jammer genoeg. Vanmorgen snel de ventilatieroosters in woon- en slaapkamer dichtgezet, want met het heerlijke voorjaar is ook weer de tijd aangebroken van het uitrijden van de mest. En aangezien we naast een leuk gezin met drie kinderen wonen, maar ook met meer dan 80 koeien... zal ik de was maar niet buiten hangen vandaag. En ach, ik vind de geur niet zo erg, het hoort erbij in de polder, maar in huis blijft ie wel heel erg hangen. Het is intussen wel heerlijk buiten, de boerencrocusjes bloeien nu ook, de sneeuwklokjes zijn ook nog mooi. Al is dat niet dankzij schaap nummer 84, onze knoppenvreter. Gek op de knopjes van de appelbomen is ze, maar ook op sneeuwklokjes, zo ontdekten we. Elke ochtend als we haar naar buiten laten met haar lammeren, moet ze een stukje door de boomgaard op weg naar de wei en rennen we hard de boomgaard door met een emmertje bix om haar vooral maar niet de tijd te geven om van de sneeuwklokjes te snoepen. Bix vind ze gelukkig net even iets lekkerder, en daar rent ze wel achteraan. Vanmorgen rende ze me gewoon voorbij en nam ze tussendoor nog even een hap van de narcissen! De truttebol.

De rest van de lammetjes hebben we nog in de stal met hun moeders. Op de wei staat nog niet genoeg gras en in de stal is het net even wat makkelijker bijvoeren met hooi en een extraatje. Het laatste schaap in de rij is nog steeds niet bevallen. Elke nacht loop ik uit m'n bed voor de controle. Ik slaap nadien weer binnen 10 seconden in, dus geen probleem, maar nu mag ze wel een keer, Jacqueline... Maar voorlopig vind ze de aandacht ook nog wel leuk, even achter de oren en net boven haar ogen kriebelen, daar blijft ze voor staan, of legt zelf d'r kop op m'n arm.

In huis ben ik nu al lekker bezig met het voorzaaien van allerlei bloemen en groenten. Daar ben ik echt verslaafd aan. Heb dan ook meer dan honderd soorten en altijd te weinig plaats :-)

Op 5 april sta ik op Hoeve Bouwlust met een kraam, en verkoop ik ook plantjes en zaden.

En dan hebben we nog Midden-Delfland Open op 17 april. Kijk eens op http://www.vockestaert.nl/, bij recreatie. Ik sta die dag bij de familie Zegwaard op het erf. Kom even langs, wordt echt leuk!

Veilige wereld

2010-03-04T18:10:00.002+01:00

De geur die momenteel steeds mijn neus binnendringt is de geur van bagger uit de sloot, brrr. Dat heb je als een van de oudste lammetjes te water raakt. Hij kon er gelukkig zelf uitkomen, maar was helemaal kopje onder gegaan en liep proestend achter zusje en mama aan naar de stal. Sinds deze week de zon lekker schijnt, mogen de oudste lammetjes, die nu 24 dagen oud zijn, 's middags lekker in de wei met mama schaap. Af en toe ga ik even kijken of het allemaal wel goed gaat daar. Om vier uur vanmiddag nog naar de wei gelopen, alles oké. En nog geen uur later dan toch zo'n proestend eigenwijsje. Nou ja, die weet nu in ieder geval dat je er niet op kunt lopen, op dat water. Gauw de stal in (dat gaan ze zoiezo voor de nacht) en het beestje flink drooggewreven met een oude handdoek... Je houdt je hart vast af en toe.

Wat is de wereld dan toch nog heerlijk veilig voor de lammetjes in de stal: ieder schaap haar eigen kraamhok, de lammetjes lekker dichtbij mama in het hooi, af en toe een slokje warme melk en als de zon naar binnen schijnt lekker soezen met de oogjes dicht. Daar kan ik echt van genieten als ik ze zo zie.

In de hooiberg de afgelopen dagen flink huisgehouden tussen het oude hout wat vol houtworm zat, dat gaat nu elke avond de houtkachel in en langzaam maar zeker raakt het zo een beetje opgeruimd. Overigens genieten we niet alleen buiten van de dieren. Binnen hebben we ook nog het tropisch aquarium waar regelmatig jonge visjes in geboren worden. Leuk om naar te kijken en weer nieuwe visjes te ontdekken.

Lang leve de wekker

2010-02-26T07:48:00.002+01:00

Lang leve de wekker? Je zal denken 'dat heb ik nog weinig mensen horen zeggen'. Als echt ochtendmens vind ik de wekker niet zo heel erg, maar normaalgesproken sta ik er ook niet voor te juichen. Maar nu, in de lammertijd, vind ik het een superhandig ding. Vooral omdat de meeste van onze schapen dit jaar besloten hebben om 's nachts of 's morgens vroeg te bevallen. En daar wil ik maar liever bij zijn, mocht het nodig zijn assistentie te verlenen... Vanaf de 24e gaat iedere nacht de wekker om kwart over drie om te gaan checken bij de schapen. Gisternacht kwam ik de stal in en ja hoor, een van de dames lag te puffen, dicht tegen de stalmuur. Toen ze opstond zag ik daar ineens een ieniemienie lammetje liggen. Dat was de eerste van een drieling! Het is nog even observeren of ze alledrie genoeg kunnen drinken bij mama schaap, maar dat ging alvast goed.

Afgelopen nacht weer die wekker... In de stal dacht ik heel even dat een paar lammetjes door het hek naar het vak ernaast waren gekropen, maar nee hoor! Moeder 87, alias de boxer (tsja, karaktertje...) had het al voor elkaar: twee prachtkinders. Dat gaat lekker snel zo, dacht ik nog. Wekker weer gezet op half 7, licht aan en krijg nou wat: moeder 10 heeft het ook voor elkaar! Twee mooie lammetjes, ze was ze nog aan het drooglikken.

Jacqueline, het schaap wat nog niet bevallen is, blijft op gepaste afstand. Morgen is ze jarig, zou grappig zijn als ze op haar verjaardag...?

Lammetjes!!

2010-02-08T19:34:00.002+01:00

Het is al weer een paar maanden geleden dat ik bericht heb over het reilen en zeilen hier op de boerderij, maar het is dan ook best druk geweest. Eerst met de laatste loodjes van de oogst en het verwerken ervan, toen met opruimen en snoeien. En dan de winter... die houdt ook maar niet op. Met de vorst extra druk gehad met planten beschermen en de dieren extra verzorgen en emmers water sjouwen voor ze. Net voor de kerst kregen we er een kater bij (niet van de drank maar een echte :-)) die was komen aanlopen. Mager en vies, maar o zo mak en kroelerig. Gewoon uit de auto gezet waarschijnlijk, dat hebben we vaker gezien... Maar Maup Karanza, zoals we Maupie voluit noemen, heeft het hier best en leeft helemaal op. Voor de zekerheid nog maar bij de vermiste dieren gekeken op internet, maar daar stond ie niet bij. Nieuwe kippetjes hebben we inmiddels ook weer, en nu beginnen ze een beetje meer eitjes te leggen, leuk dus!

En nu was het dus wachten op de eerste lammetjes. Zo ongeveer rond 20 februari hadden we uitgerekend. Maar Paul had al lang gezien dat het zo lang niet zou gaan duren, en vandaag rond 18 uur dus de eerste twee van onze 'knoppenvreter' (lust graag de knoppen van de appelbomen). Het arme beest had het nog best zwaar, maar met een beetje hulp van mij heeft ze nu toch twee kindertjes. Lekker in het stalletje, want buiten is het (alweer) veel te koud.

Peertjes

2009-09-24T07:57:00.002+02:00

Lekker bezig: veel fruit ligt nog te wachten op verwerking, of de juiste plek om het wat langer te kunnen bewaren. De stoofpeertjes zijn nu allemaal van de boom en dus een paar dagen lang alleen maar peertjes, peertjes, peertjes. Als ik ze langer laat liggen wordt de schil rimpelig en dan schillen ze niet meer zo makkelijk. Ik heb er wel aan gedacht om een deel aan de weg te leggen voor verkoop, maar uiteindelijk hebben we daar die bomen niet voor.

Een deel van de appels eten we lekker zo op, de rest gaat in de appelmoes. Vorige week lag de boomgaard nog vol met afgevallen appeltjes, maar de rammetjes hebben alles netjes opgeruimd :-) De zadenoogst is nu wel zo'n beetje afgelopen. Af en toe neem ik nog wat dahliazaad en zaden van lathyrus en nachtschone mee naar binnen. Van de zonnebloemen heb ik nu alle bloemhoofden afgesneden en in de hooiberg te drogen gelegd. Over een paar dagen wrijf ik de zaden eruit. Ik leg ze te drogen in huis, op de droogzolder. En daarna gaan ze in het duivenvoer. En dan nog de maïskolven. Een deel van de zonnebloemen en maïs heb ik laten staan voor de vogels en de muizen. In dat deel van de tuin was dit jaar ook spontaan papegaaienkruid opgekomen. Het lijkt een beetje op van de kattestaarten. Het schijnt dat de vogels daar ook lekker van kunnen snoepen, dus ook maar wat zaad van verzameld. Zo leuk al die tuinbewoners en tuinbezoekers. Gisteren vloog er een heel troepje groenlingen op van de zonnebloemen toen ik daar de tuin in kwam. Walnoten hebben we ook weer een schaaltje vol. Het is best wel overweldigend, zoveel als we alweer hebben kunnen oogsten dit jaar: aardappelen, uien, aardbeien, allerlei soorten bessen, frambozen, walnoten, appels, peren, pruimen, zaden, verse kruiden, snijbloemen, maïskolven, tomaten en vlierbloesem (en dan ben ik vast nog wel wat vergeten) De kersen en de bramen zijn opgevreten door de vogels, nou ja, pondje kersen maar in de winkel gekocht. Kippen hebben we op dit moment niet, het broeden is helemaal mislukt dit jaar, die kip vond dat ze na een paar weken wel lang genoeg gezeten had op de eieren. Jammer. Na de winter maar nieuwe uitzoeken. Even geen eigen eieren dus...

Afijn, ik ga maar weer eens aan de slag, ja je raadt het al... peertjes.

Wat vliegt de tijd...

2009-09-01T11:45:00.002+02:00

... als je bezig bent in de tuin en op het erf. Vanmorgen om 7 uur eerst de katten eten gegeven, daarna de kippen gevoerd en uit het hok gelaten, toen de stal in om de cavia's en de konijnen te verzorgen, dan de cavia's die buiten in de ren zitten. En na het oogsten van een aantal zonnebloemzaadhoofden was het toch eerst wel even tijd voor een boterham. Daarna het erf rond om rijpe zaden uit de tuin te oogsten. Ik ben een verwoed verzamelaar van bloemenzaden, vooral de zaden van planten waar vlinders, bijen, hommels op afkomen zijn favoriet. Maar ook de zonnebloemen zijn elk jaar weer een feest, met heel veel puttertjes en soms zelfs een halsbandparkiet die lekker van de zaden komt snoepen. Mag best... we hebben er toch genoeg. Maar de meeste zaden oogsten we zelf voor de postduiven. Dus af en toe een uurtje zitten om de zaden uit de bloemhoofden te wrijven. Maar eerst nog frambozen plukken, dat had ik ook al een paar dagen niet gedaan, dus hoognodig. En dan valt m'n oog natuurlijk ook weer op iets anders, dus tussendoor de uien geoogst, die mogen nu echt wel naar binnen. Sommige uien zijn nog wel erg klein gebleven, maar die gebruik ik volgend jaar gewoon als plantuitjes, tenminste... dat ga ik proberen. En zo is het ineens alweer 11 uur. Gelukkig hoef ik vandaag niet mijn opwachting te maken in het Westerhonk, dus ik heb nog de hele middag en avond om me hier uit te leven in de tuin.
Eigenlijk blijft er met al het gewone werk (de appels staan ook te wachten op de appelmoespotten) weinig tijd over om het onkruid te wieden, en dat is te zien.
Dat gezegde: 'wie zijn onkruid 1 jaar laat staan kan 7 jaar uit wieden gaan', dat is echt waar... Ik heb me nu al voorgenomen om vanaf de winter elke dag een stuk te wieden, maar eerlijk gezegd weet ik nu al dat het toch elk jaar weer misgaat. Nou ja, er zijn belangrijker dingen... en het thema van de KNNV afd. Delfland, waar ik ook lid van ben, is volgend jaar 'de natuurrijke tuin' dus dat komt goed uit, daar voldoen we hier wel aan :-) Nu eerst maar weer de zaden die al een paar dagen liggen te drogen in bakjes doen met de naam erop.

Bomen vol kadootjes

2009-08-14T09:38:00.003+02:00

Bijzonder toch eigenlijk, dat de bomen ieder jaar weer opnieuw volhangen met heel veel kadootjes in de vorm van appels, peren, pruimen...

Kílo's sleep ik de keuken in en de stelling raakt nu steeds voller met potten en flessen. De pruimensaus is superlekker over de yoghurt, en dat zeg ik niet omdat ik 'm zelf gemaakt heb...

Intussen is er geen tijd om de rest van de tuin bij te houden en het onkruid heeft nog nooit zó hoog gestaan, maar dat levert dan wel weer leuk bezoek op af en toe. Zoals een groene specht een paar dagen geleden. En véél vlinders. Ik ben al druk met zaden verzamelen (net als de puttertjes) van cosmea, goudsbloem, lathyrus, oostindische kers, papaver...

Als ik allemaal moet zaaien wat ik nu aan bloemen- en groentenzaden in huis heb, mag ik wel een jaar verlof nemen van m'n werk... Daarom laat ik ook heel veel planten zichzelf gewoon uitzaaien, of ik gooi een handje zaad ergens neer en dan zien we wel wat er van komt...

In de caviastal heerst zomerrust. Daniël en Rupert zitten met hun vader buiten in de ren, net als drie van de zeven dames. Afgelopen week had ik de moeder van Daniël en Rupert bij de dames gezet, nadat ook haar laatste spruit gespeend was. Maar wat denk je! Ze lieten haar niet eens binnen. Zo lief zijn ze dus niet altijd... Blij dat ik nog even ging controleren toen het ging regenen, want daar zat ze, buiten in de regen. Dus maar haar maar weer een plekje in de stal gegeven. De kippen waren wat minder eieren gaan leggen van lieverlee, maar nu ze zich volvreten aan de pruimen die van de boom in hun weitje vallen, leggen ze er toch weer wat meer. Nog maar even wachten dus voor ze in de soep gaan :-)

Zoete zomer

2009-06-22T12:57:00.003+02:00

De zomer is begonnen! Al vind ik het altijd weer een raar idee dat de dagen aan het begin van de zomer alweer korter worden... Voorlopig nog maar even genieten, van alles wat nu begint te rijpen, de ongelooflijk zoete aardbeien, de zwarte bessen, rode bessen, kruisbessen... De bramenstruiken hangen vol met heerlijke vruchtjes in wording. Vanmorgen zijn eindelijk de twee caafjes geboren die ik vanaf 10 juni al zo'n beetje had verwacht. Dit keer heb ik ze geboren zien worden, geweldig! En zo bijzonder om te zien hoe ze na twintig minuten zelf al hun snuitje zitten te poetsen. Een nestje van twee cavia's is niet zo groot, maar voor de moeder des te beter. Zo heeft ze in ieder geval genoeg melk voor haar kroost. Vanmiddag nog even een paar hokken schoonmaken, en als het meezit het hooi van het land halen. De balen zijn niet in plastic verpakt, dus gaan de stal in. Da's makkelijk pakken voor de schapen én voor de cavia's en konijnen. Nog even het een en ander uitplanten van de zaailingen, en flink onkruid wieden, een dag is zo voorbij... Dus maar weer snel achter de computer vandaan, naar buiten!

Zou je dat nou wel doen?

2009-05-21T18:42:00.003+02:00

Af en toe flink wat regen en dan het zonnetje. Dat is de optelsom die ervoor zorgt dat we het elk jaar opnieuw verliezen van het onkruid. Soms, als ik er even niet meer tegen kan dat het erf zó groot is en zó véél werk geeft aan de tuin(en), krijg ik wel eens fantasieën over het erf als één grote wilde bloemenwei. Gewoon mozaïekbeheer toepassen ten bate van de weidevogels (maaien in fasen). Het maaisel afvoeren om de grond iets armer te maken, zodat de wat zeldzamere plantensoorten een kans krijgen. Dat is een stuk minder arbeidsintensief en het is nog mooi ook.

Als ik nu bezig ben met onkruid wieden hóór ik die planten bijna zeggen: 'Zou je dat nou wel doen? Binnen een week staan we er gewoon weer!'

Maar ja, als we aardbeien willen eten en een knapperig vers blaadje sla... dan zullen we toch op de knieën moeten.

Gelukkig hebben we nog een kleine veestapel om voor te zorgen, dus als ik het even beu ben, dan ga ik gewoon even met de beestjes aan de slag.

De konijntjes die 24 april zijn geboren groeien echt hard nu. Ik heb ze inclusief moeder verhuisd naar een grotere ren zodat ze de ruimte hebben om een beetje te springen zo nu en dan. Het houten afdruiprek van Ikea wat eigenlijk als hooiruif dienst zou moeten doen, hebben die kleintjes in beslag genomen als hoogslaper. Als ik de stal binnenkom na er even niet te zijn geweest, liggen ze er met z'n vieren op een rij in te slapen, die grappenmakers.

In de caviastal is het op het moment rustig. Rond 10 juni verwachten we nog 2 nestjes, maar verder zitten de zeugjes en beertjes apart van elkaar. We houden ze alle 14 in de stal, want ik ben nogal bang voor de vossen, die zich ook hier in de polder steeds vaker laten zien.

Aanstaande zaterdag staan we op de markt in Schiedam 'Midden-Delfland Zaait', dus morgen nog even alles klaarzetten. Maar nu eerst nog maar weer een stukje onkruid...

Lente

2009-04-20T20:04:00.003+02:00

Nu de lente echt is losgebarsten, is het Grote Karwei hier weer begonnen: zorgen dat alles onkruidvrij blijft, zaaien, planten, water geven... Nu weten we inmiddels wel dat het niet lukt om het onkruid voor te blijven, maar goed, we doen toch maar weer een optimistische poging. Vandaag hebben we de dahliaknollen in de grond gestopt. Ik had er niks geen zin in, was ook nog van plan advocaat te gaan maken, maar dat moet dan morgen maar. En nu toch blij dat de dahlia's alvast weer kunnen gaan groeien, want we zijn gek op die lekker ouderwetse bloem. De schapen zijn nu definitief de stal uit met hun lammeren. De potlammetjes zijn flink gegroeid en we zijn nu aan het afbouwen met de fles. Alleen 's avonds nog een flesje voor het slapen gaan...

In de caviastal is 17 april Jip bevallen van een jongen en een meisje. Het gaat prima met moeder en kinderen. Ik vind ze zo leuk dat ik deze zelf maar hou. Dat brengt het totaal wel op 14 cavia's, maar ach, ik heb er een hoop plezier in om ze te verzorgen, en met 14 van die beestjes kun je ook wel echt in de gaten houden of ze allemaal gezond zijn.

Als je dan in de media leest over een groep van 94 cavia's die half december ergens bij een sloot gedumpt zijn, in de vrieskou... dat snap je toch niet. Je vraagt je af of mensen beseffen dat dieren best oud kunnen worden, en dat het geen meubelstuk is wat je bij het grof vuil zet. Maar goed, Mees, Wolmuis, Olivier, Niels, Witte Beer, Moriaan, Halfje Bruin, Bennie, Droppie, Kruintje, Wiep, Jip, Ruben en Hailey hebben het hier in ieder geval heel best. En ik geniet iedere keer weer van het fluitconcert als ik een paar appels in stukken snij voor ze.

Rosie, het konijn, begint intussen flink nestdrang te krijgen, ben benieuwd... Over drie dagen is ze uitgerekend...

Laatste in de rij

2009-03-19T20:58:00.003+01:00

Vanmorgen vroeg is het laatste schaap in de rij bevallen van een tweeling, alles goed gegaan, een rammetje en een ooitje en grappige beestjes om te zien. Het zwartblesschaap heeft origineel een witte bles, een witte staartpunt en witte sokjes, maar deze twee hebben wat meer bont meegekregen van hun overgrootmoeder: ze hebben grappige witte vlekken op hun oren. Het was mooi weer vandaag, dus ze zijn vanmiddag gelijk mee het land opgegaan. Het hele eind lopen van de stal naar het land kunnen ze nog niet zelf, dus hup, in de kruiwagen en moeders erachter aan, zo van: 'waar ga je met m'n kroost naartoe?!' En vanavond het hele spul weer naar binnen, dat is een geblèèèr, verschrikkelijk. De kleinsten hebben nog niet helemaal door hoe het werkt en die zijn dan mama kwijt, o jee. Maar natuurlijk komt het allemaal weer goed en als ze allemaal elkaar weer gevonden hebben in de stal, daalt er een heerlijke rust neer. Al was het vanmiddag nog even schrikken, want een van de oudere lammeren sprong in de sloot (foutje!), maar kon gelukkig al half op het droge komen, en eer ik het land op gerend was om 'm verder op het droge te trekken had ze zelf al in de gaten hoe ze dat het beste kon aanpakken. En toen maar uitschudden als een hond die net gezwommen heeft. Hopelijk heeft ze nu wel door dat die sloot niet zo'n lekker plekje is...

En ja hoor...

2009-03-15T21:09:00.002+01:00

En ja hoor... nummer 82 kreeg inderdaad een drieling. Afgelopen vrijdagmiddag was het zover. We hadden gedacht dat ze nog wel wat melk zou geven uit de ene speen, maar dat bleek zelfs helemaal niets te zijn. Paul belde me op m'n werk 'waar ligt de kunstbiest?'. Toen viel het kwartje wel direct natuurlijk. Het was al elke nacht eruit, maar nu dus zeker te weten en niet alleen om even te checken, maar ook om de flesjes klaar te maken... Het poeder waar we de speciale lammerenmelk mee aanmaken ruikt best lekker, een beetje zoetachtig. Ik heb de melk nooit geproefd, maar de lammetjes weten er wel raad mee. Tenminste, twee van de drie in ieder geval. Een van de drieling is toch een beetje een suffie, want die kauwt maar een beetje op de speen, dat schiet niet op natuurlijk.

Vanmorgen om 6 uur beviel ons op een na jongste schaap Jacqueline van een piepklein meisjeslammetje, maar zij doet het gelukkig goed. Straks om 23 uur nog een paar flesjes voor de drieling en dan vannacht weer en om half zes morgenochtend. Blij dat ik morgenochtend pas om 9 uur op m'n werk hoef te zijn. Maar ja, als surrogaatmoeder heb je het wel voor die beestjes over :)

Lammetjes enzo

2009-03-13T09:04:00.005+01:00

Wat was het woensdag heerlijk weer. De lammetjes die 25 februari en 5 maart geboren zijn, mochten voor het eerst naar buiten. De gekste sprongen maakten ze natuurlijk, want dat is gek, zoveel ruimte ineens! En wij intussen maar wachten op de volgende bevalling, er zitten veel dagen tussen iedere keer, wat voor mij niet zo hoeft, want als ze allemaal bevallen zijn, hoef ik er 's nachts niet meer uit! Tenminste... dat ligt er nog even aan natuurlijk, of de lammetjes genoeg melk van hun moeder krijgen. We hebben namelijk 1 schaap met maar 1 speen, en dat is lastig als ze een drieling zou krijgen. Dan komen de flessen en spenen toch weer uit de kast... Maar tot nu toe gaat het allemaal hartstikke goed.

Gistermiddag was het dan toch weer zover: ons dalmatiërschaap (we noemen haar zo omdat ze heel veel zwarte spikkels op haar witte bles heeft) beviel halverwege de middag van een tweeling. Ze heeft de klus helemaal zelf geklaard en de kleintjes zijn direct goed gaan drinken. Helemaal geweldig dus! Nog drie ooien te gaan nu...

In de caviastal wonen intussen 11 cavia's en 1 konijntje. Van de 4 kleintjes die 3 maart geboren zijn gaan er 3 naar de dierenwinkel over een paar weken. Blijven er nog een heel aantal over, dus een gezellig gepiep en gefluit als ik de stal inkom. Als ze de deurklink horen denken ze met z'n allen: ha, voedertijd!

Caafjes

2009-03-04T21:16:00.003+01:00

Gisterochtend had ik nog even cavia Kruintje op m'n arm. Een drachtig vrouwtje. Wat heel bijzonder was, was dat ik de baby's in haar buik kon voelen bewegen. Er werd nog flink gesparteld. Ik had dus niet verwacht 's middags al een geluid uit het nachthok te horen wat op de bevalling zou kunnen duiden, maar jawel hoor: vier kleine ukkies heeft ze gekregen, hoewel de vader bijna helemaal wit is, is daar niet gek veel van terug te zien, maar ze zijn wel erg leuk. Twee borsteltjes en twee gladharige caafjes. De eerste foto's... Ik heb ze nog niet teveel willen storen, dus het is nog niet veel meer dan een hoopje cavia's, maar toch leuk, nietwaar?

Ze zijn er weer!

2009-02-26T06:08:00.004+01:00

De eerste tweeling is geboren gisteren, om half vijf 's middags! Nummer 84 redde het vorig jaar niet alleen, dus we hebben haar nu extra in de gaten gehouden en haar geholpen met de bevalling. Het kleinste lam is qua karakter het pittigst en wist al snel waar die lekkere warme melk vandaan kwam. Het stevigste lam is een ooitje en heeft af en toe nog een beetje hulp nodig, maar ze drinken allebei goed en de moeder blijft goed stil staan. Dat wil ook wel eens anders zijn... Maar ja, dit is al wel een ervaren moeder.

De schaapscheerder was net klaar met het scheren van onze schapen toen de bevalling inzette. We scheren ze zo vroeg omdat het dan gemakkelijker is om te helpen bij de bevalling en de lammetjes kunnen de speen ook veel gemakkelijker vinden bij de moeder. Hoewel we de schapen in de stal hebben, merken ze wel dat ze een jasje uitgedaan hebben. Daardoor gaan ze nog wat meer eten, wat weer goed is voor de melkgift.

Het is in ieder geval geen straf om 's morgens om kwart over 5 in de stal te staan, ze zijn zo leuk om naar te kijken. Voor ik het weet sta ik alweer een kwartier op het hek te leunen...

Zo lief

2009-02-15T11:47:00.004+01:00

Jonge dieren, ze zijn altijd zo lief... De jongste telgen op de boerderij zijn nu 10 dagen oud. Ik zíe ze groeien. Nu heb ik eerlijk gezegd niet eerder meegemaakt dat moedercavia d'r voerbakje iedere keer schoon leegeet. Jip heeft duidelijk een gezonde eetlust met drie kleintjes om melk aan te geven. Ik zorg dus dat er altijd voer in de bak zit en verwen de dieren met witlof, appels, wortels... Dat levert steevast commentaar op van Paul, die zodra hij dat ziet begint te sputteren dat hij dat ook wel lust! Nou, hij heeft ook niet te klagen hoor...

Gisterenmiddag hebben we de schapen naar binnen gedaan, we verwachten over een week of twee de eerste lammetjes, maar precies weten we het niet, dus we wachten af. Spannend blijft het altijd wel. Ik hoop dat alles goed gaat, zeker ook met het moederschaap.

Benieuwd welke grappige blesjes er dit jaar geboren worden. Jacquelien, vorig jaar geboren op 26 februari, is een prachtige ooi geworden en wordt dit jaar dus voor het eerst zelf moeder.

We houden jullie op de hoogte...

P.S. aan de knoopjes op de jas van Paul zie je hoe klein de cavia's zijn.

Wintergroenten

2009-01-17T13:52:00.002+01:00

Ook al vriest het buiten niet nu, het is toch behoorlijk koud door de wind. De grond in de moestuin is behoorlijk nat, dus ik heb nu een tien centimeter dikke extra zool van modder onder m'n klompen. Een emmer vol spruitjes geplukt en er zitten er nog steeds aan die nog iets groter mogen worden. De laatste prei uit de tuin gehaald. Van de week een boer op het nieuws bij wie de prei kapot gevroren was, maar wonderwel zijn die paar stengels van ons nog best. Ben al de hele ochtend bezig met de laatste pompoenen aansnijden en verwerken, en vanmiddag nog de prei, spruitjes en laatste rode kool. Afgelopen week een grote vrieskist gekocht en daar kan nog heel wat in!

De caafjes zijn alweer een week oud nu en groeien lekker. Ze eten al volop mee van de brokkies, dus met de melk van mama cavia erbij wil dat wel natuurlijk. Je kunt al precies zien welke het brutaalste is, die is overal het eerste bij. Ik heb 'm even bij de kladden gepakt, en inderdaad: het was een hij... Ik had al zo'n vermoeden.

De schapen beginnen ook al een lekker dikke buik te krijgen, nog een week of vier te gaan en dan duikt weer een nieuwe generatie lammetjes de wereld in...

Geboren

2009-01-10T12:27:00.002+01:00

Afgelopen nacht zijn ze dan toch eindelijk geboren: 3 caviaatjes waaraan wel kunt zien dat de vader bijna helemaal wit is en de moeder zwart met bruin. Wat een droppies hè.

BRRRRRRR

2008-12-29T09:34:00.002+01:00

BAH! Wat is het koud nu. De buitenthermometer die op het zuiden hangt geeft ruim na zonsopkomst nog -5 aan. Eitje, zul je zeggen, dat mag nog veel kouder, want dan kunnen we eindelijk weer eens schaatsen! Nou, voor mij en onze beesten is het echt koud zat! Als je 's morgens vroeg met emmers moet lopen slepen omdat iedere keer het water bevriest en je beesten toch echt water willen hebben, dan heb je er snel genoeg van. Als je in een huis met 14 bewoners werkt heb je wel regelmatig zakken vol oud brood, zeker als die lieve schatten de korsten aan het brood niet kunnen eten. En dat vinden onze schapen (en de paarden van enkele collega's) helemaal niet erg! De schapenbix gaat er nu ook wat harder doorheen, dus straks weer een paar zakken halen bij de molen...

Rond het vogelvoederhuisje miegelt het van de bezoekers. Zelfs roodborsten, die normaalgesproken echte grondeters zijn, wagen zich hogerop om wat vet in te slaan.

De kippen heb ik vanmorgen al vroeg losgelaten uit het hok. Normaalgesproken laten we ze 's morgens nog binnen, zodat we niet overal op het erf naar de eieren hoeven zoeken. De meeste kakelaars leggen hun eieren direct 's morgens. Als het zo koud is, laat ik ze echter direct naar buiten, want dan kunnen ze tenminste lekker rondlopen en in de hooiberg gaan zitten. En dan hebben ze het toch beter dan stil zittend, wachtend tot het hok open gaat. Een nieuw nestje van een van de kippen heb ik gelukkig al weer gevonden in de hooiberg, beetje jammer als ze daar liggen te bevriezen. Die kippetjes doen er moeite genoeg voor. Zometeen ook nog even caviavoer halen, de cavia's wonen 's winters in de stal, en daar is het nog steeds vorstvrij, maar ze krijgen wel extra voer om hun eigen isolatielaagje te onderhouden. Een van de vrouwtjes wordt nu echt steeds dikker, ben benieuwd wanneer ik hier foto's kan plaatsen van de kleintjes...

Winter

2008-12-17T16:42:00.003+01:00

Buiten is het koud en nat en ik heb weinig zin om de tuin in te gaan. IJskoude handen krijg je als je nog gaat zitten wroeten in de grond. Al die dooie stengels en plantenresten laat ik lekker staan. De vogels vinden er hier en daar nog een spinnetje tussen. Van de zonnebloemzaden en het maanzaad heb ik vetbolletjes gemaakt voor de vogels, ze doen zich er lekker tegoed aan.

De rammetjes zijn met de veehandelaar mee, dus we hebben nu de ooien nog op het land lopen. Ik heb ze in de schapenstamboom die ik bijhoud gekoppeld aan de ram die hen (hopen we) gedekt heeft. Ben benieuwd hoeveel lammetjes ik komend voorjaar kan invoeren in de stamboom. Wel leuk en handig, zo'n computerprogrammaatje. Ik kan nu precies zien wie de vader en moeder van een lam zijn, welke verwantschap er is onderling. Zo kunnen we ook goed bijhouden welke ram we erbij willen hebben om inteelt te voorkomen.

Als alles goed gaat, is er bij de cavia's rond de jaarwisseling al gezinsuitbreiding. In een van de hokken zit het mannetje er nog bij, dus het wordt tijd dat hij weer naar z'n maatje in het andere hok gaat.

Intussen ook de zadencatalogus van de Bolster in huis (biologische zaden), dus lekker bij de houtkachel plannetjes maken voor volgend jaar.

De kippen wandelen iedere dag lekker over het erf, maar soms is het jammer dat ze zo tam zijn. Als je in de buurt komt gaan ze direct zitten en kun je ze aaien. Dat vond de bruine kiekendief een paar weken geleden ook wel handig en hij had er dus een te pakken...

Maar verder zijn ze wel slim, die kippen. Zo tegen de schemer houden ze het huis altijd goed in de gaten. Ze weten al goed dat we dan naar buiten komen om ze te voeren en het hok te sluiten. Zodra ze maar beweging zien in de huiskamer komen ze al aanrennen vanaf de hooiberg. Goeie ogen...

Klusjes

2008-10-05T09:59:00.003+02:00

De afgelopen maand nog volop bezig geweest met allerlei klussen. Veel frambozen geplukt, appels geoogst en druk geweest met de schapen. De veehandelaar is geweest, want 16 ooien die moeten lammeren in het voorjaar en om 7 uur 's morgens weer op je werk staan is niet grappig. We hebben nu nog 7 ooien en een paar rammetjes die later met de veehandelaar meegaan. De ene noemen we Buffalo Bill, want die bonkt alles omver wat in z'n buurt komt. Hij staat dan ook gescheiden van het andere rammetje, wat niet helemaal in orde is. Ze kunnen elkaar in ieder geval wel zien en dat vinden ze toch wel fijn, want een schaap alleen, da's niks. Paul heeft het zieke rammetje net weer terug gebracht op z'n droge plekje in de hooiberg, want dat suffe beestje blijft maar in de regen liggen, daar knapt ie ook niet van op... Hopen maar dat de medicijnen hun werk doen. Wel altijd zorg hoor, met die beesten. Vannacht heb ik zelfs nog gedroomd dat een van de schapen myasis had, dat is helemaal om te huilen.

De cavia's hebben we afgelopen donderdag de stal in gedaan voor de winter. Is altijd wel leuk dat ze dan een stuk tammer worden.

De kippen beginnen nu aardig eieren te leggen dus het wordt weer tijd om advocaat te maken. Op 11 oktober sta ik in de druivenkwekerij Nieuw Tuinzight in Den Hoorn, in de kassen. Dat is wel zo lekker als het weer niet helemaal meewerkt. We hopen natuurlijk wel dat er een lekker herfstzonnetje schijnt, want al die heerlijke biologische streekproducten en de allerlekkerste druiven zijn wel de moeite waard om even voor langs te komen.

Elk jaar anders

2008-09-03T09:05:00.002+02:00

Het is elk jaar maar weer afwachten wat je krijgt aan vorst, regen, wind en zon. Die laatste hebben we niet veel gezien de afgelopen maand. Gelukkig wordt alles toch gewoon rijp, inclusief het onkruid :) Dit seizoen hebben we geen pruimen kunnen plukken. Door de kou tijdens de bloei zijn de bloesems bevroren. Jammer, want we hebben zulke onwijs lekkere pruimen... Volgend jaar weer een nieuwe kans gelukkig. De aardbeienoogst is wel geweldig geweest, net als de verse groenten uit de tuin. Op dit moment hebben we de oogst van de herfstframbozen, een hoop werk en een nat pak, maar wel erg lekker natuurlijk! De lammeren zijn inmiddels volwassen. De rammetjes lopen al aardig te bokken, als je even niet oplet zit je zo onder de blauwe plekken. Al hebben we het hier over schapen, het lijken soms wel net geiten. Ze vreten werkelijk overal aan! Als ik in de wei sta beginnen ze aan m'n broek en jas te vreten en m'n vingers willen ze toch ook nog wel even uitproberen. Ik heb ze nog niet duidelijk kunnen maken dat de tijd van een fles met speen met van die lekker warme melk nu toch echt voorbij is... Van de maïs hebben ze door het gaas heen ook flink staan vreten, gelukkig zitten er nog wel kolven in. Lekker voor de kippen, duiven en cavia's.

Alles onder controle?

2008-07-08T21:57:00.003+02:00

Alles onder controle... dat moet je maar gauw vergeten als je dagelijks in de weer bent op een erf met veel gras, groentetuin, onkruid, 25 schapen, cavia's, katten, kippen, duiven enzovoort. De verzorging van het vee is gelukkig wel aardig te plannen, op tijd ontwormen, medicijnen tegen leverbot, controle van de huid en nog zo wat dingen, daarvoor zijn we gelukkig niet afhankelijk van het weer. Zo stonden we gisteren in de stromende regen de lammeren medicijn te geven. Nou ja, een nat pak, maar een goed gevoel dat die klus weer geklaard is. Alleen jammer dat een van m'n lievelingslammen me nu even niet meer zo aardig vindt.

Sinds vorige maand hebben we er 8 jonge hennen bij, want het aantal eieren begon nogal terug te lopen. Niet dat wij zoveel eieren eten, maar advocaat maken van die heerlijke scharreleieren vind ik erg leuk om te doen en er is intussen al een heel clubje mensen wat in de gaten heeft dat die advocaat toch heel wat lekkerder is dan die uit de winkel.

De nieuwe hennen zijn uit het ei gekropen in een broedmachine in Barneveld en het was erg leuk om te zien hoe ze hun nieuwe wereldje verkenden. De eerste dagen met het deurtje van het kippenhok open waren echt komisch. Stonden ze allemaal om het hoekje te kijken en zich af te vragen of dat groene spul buiten wel geschikt was om op te lopen...

Op het erf en de moestuin groeit alles tegen de klippen op. Heerlijk om voor het avondeten even de moestuin in te lopen, en dan binnen 20 minuten op je bord, héérlijk! En het onkruid wacht dan maar tot morgen, wat maakt een centimeter meer dan nog uit. Onkruid wieden ga ik toch echt niet in de stromende regen doen...

Pruimen hebben we dit jaar jammer genoeg niet. Het voorjaar is te koud geweest. Gelukkig hadden we aardbeien in overvloed, en zo wisselt het assortiment vanzelf. Want fruit kopen doen we natuurlijk niet. Alles waar ons etiket op is geplakt komt uit de Duifpolder. Nu is het wachten op het rijpen van de bramen en de pompoenen, en dat gaat iedere keer weer sneller dan verwacht. In onze boerentuin staat de eerste dahlia ook al weer in bloei, en voor ik het weet sta ik in de appelmoes te roeren...

Niet gedacht, toch gekregen

2008-06-14T19:03:00.002+02:00

Afgelopen winter is een van de cavia's doodgegaan, niet zo gezellig dus voor de achterblijfster, Halfje Bruin. Dus naar de winkel getogen om een vrouwtjescavia erbij te halen. Halfje is namelijk al te oud om zelf kleintjes te krijgen, dus maar geen mannetje erbij dan... Als cavia's niet gelijk met 7 maanden hun eerste nestje krijgen kan het eigenlijk gewoon niet meer, in ieder geval niet zonder gevaar voor het beestje zelf tijdens de bevalling. In de winkel een hok vol beestjes van 8 weken oud, maar alle leuke kleurslagen bleken allemaal mannetjes te zijn... De laatste was gelukkig wel een vrouwtje en werd meteen maar Moriaan gedoopt, want inderdaad, ze is zo zwart als... (kennen kinderen tegenwoordig dat kinderliedje nog eigenlijk?)

Uitgerekend wanneer ze voor het eerst gedekt zou moeten worden, eind september. Nou, dat is dan ook weer niet ideaal, dacht ik zo. Dan bevalt ze midden in de winter...

Ik had er dus maar op gerekend voorlopig nog geen nestje te hebben.

Nou trok ik gisteren echter toch een gek gezicht toen ik thuiskwam en met de auto langs de caviakooi reed. Er lag een zwart dingetje in de buitenren, gauw de auto weggezet en gaan kijken. En ja hoor, een babycavia! En in het nachthok nog twee!

Tsja, ze hadden het dus al best gezellig gehad in de winkel, dat blijkt. We zijn dus nu drie borstelcaviaatjes rijker, ook weer zwart met bruin. Wat een droppies, en dat op vrijdag de 13e...

Zomerkoninkjes

2008-06-10T08:54:00.003+02:00

Erg druk geweest (en nog natuurlijk) met het wieden van onkruid. Eigenlijk is het een dagtaak. Hoewel er nog genoeg staat ben ik over de moestuin wel redelijk tevreden. Het is in ieder geval niet zoals vorig jaar. Toen moest ik eerst goed kijken voordat ik de prei in het zicht kreeg ;)

We moeten nu snel een net over de aardbeien en de rode bessen gaan doen, want het rijpen gaat nu echt doorzetten. Gisteren de eerste aardbeienjam van dit jaar alweer gemaakt! De kippen hebben heerlijk gesmuld van de kroontjes die ik van de aardbeien sneed en af toe een aardbei waar ik niet helemaal tevreden over was. Want natuurlijk mag er geen enkel bruin plekje zitten aan de aardbeien die ik voor de jam gebruik!

We zijn volop bezig met het telen van verschillende aardbeirassen om uit te vinden welke de lekkerste zijn.

De bosaardbeitjes die ik vorig jaar gezaaid heb doen het ook goed. Ze staan nu nog in potten en geven af en toe een enkel aardbeitje met een heel bijzondere smaak. Komend najaar gaan ze de tuin in zodat ze volgend jaar meer vruchtjes kunnen gaan dragen.

Tijdens het werken in de tuin hoor ik continu de stemmetjes van de net uitgevlogen koolmezen.

De schapen met hun lammeren lopen al een tijdje op het weiland. Vandaag of morgen mogen ze de boomgaard weer in, daar staat weer een 'lekker bekkie gras' zoals wij dat noemen. En van lieverlee mogen ze hun jas ook wel uitdoen. De jongste is nu tien weken. Bontebal noemen we hem. Bij de geboorte woog hij maar net aan 4 pond, maar nu trekt hij lekker bij.

Over twee weken sta ik op de open dagen Biologica op Hoeve Ackerdijk. Voor die tijd nog genoeg werk dus...

Pauze

2008-04-14T21:37:00.004+02:00

Na een erg drukke lammertijd kunnen we nu weer even op adem komen. De lammeren groeien redelijk en het aantal voedingen is sinds gisteren van 4 naar 3 op een dag. De oudste lammeren die tot nog toe de fles krijgen gaan nu afbouwen en leren om gras te eten. Dat lukt ze al vrij aardig, als de staldeur open staat rennen ze buiten op de werf heen en weer, hollen de hooiberg in, eten naast een sprietje hooi ook vers gras, én m'n margrieten, die moeten er ook aan geloven... Onze schapen krijgen eigenlijk geen namen, maar met 15 lammeren waarvan er tijdens de voedingen 7 tegelijk om je heen bedelen, is het soms handig. Gaandeweg hebben een aantal toch een naam gekregen. Zo hebben we bijvoorbeeld Koeiekop, Beertje, Streepje, Bontebeestje en Roze Neus.

Vandaag waren ze allemaal even onder de indruk... Niet zo'n leuke klus, dat oormerken, maar na eerst wat gewapper met de oren zijn ze er snel weer aan gewend. De moeders hebben allemaal een pedicurebehandeling gehad. De hoefjes moeten goed in orde zijn voordat ze de wei in gaan. Een strijd is het soms wel, het is niet dat ze hun poot al naar je uitsteken...

In de groentetuin zijn de paadjes gemaakt en zitten de plantuitjes in de grond. Door alle nattigheid en kou van de afgelopen tijd wat langer gewacht met zaaien, de komende week gaat dat dan toch gebeuren.

De kippen hebben nu een eigen ruime buitenren en komen de moestuin niet meer in. Dat ze ieder jaar weer 1e zijn in het kampioenschap grondbewerking dat hebben ze nu wel genoeg bewezen ;)

Ze leggen in ieder geval nog steeds heerlijke eitjes, dus voor zaterdag nog advocaat maken...

Midden-Delfland: Open!

2008-04-01T12:03:00.002+02:00

Aanstaand weekend is de stichting h'Eerlijk Delfland, waar De Rode Klaver deel van uitmaakt vertegenwoordigd bij Kom in de Kas aan de Oudecampsweg 10 in De Lier.

Op 19 april begint ons seizoen écht en kunt u ons tussen 11 en 16 uur bezoeken tijdens Midden-Delfland: Open!

Op die dag is er van alles te doen aan de Broekpolderweg 1 en 3 in Maasland.

Tot dan!

Nieuwe foto's

2008-03-08T15:33:00.003+01:00

de drieling, gisteren geboren
Jacqueline, 11 dagen oud
1 van de drieling heeft een grappig hangoor
rammetje van moeder 84
2 van de drieling, nog geen dag oud

De afgelopen dagen weer een aantal geboorten mee mogen maken in de schapenstal. Voor moeder 84 was het 3 maart zwaar, maar na een moeilijke start gaat het nu goed met de twee lammeren die in leven bleven van de drieling. Gisteren ging alles goed en moeder 11 werd rond half vijf 's middags moeder van een drieling.

Geboren

2008-02-27T09:45:00.004+01:00

Gisteren net voor de middag is hier ons eerste lammetje van dit seizoen geboren. Steeds weer prachtig, alles erop en eraan, en net als haar halfzusje en halfbroertjes die vorig jaar geboren werden met een vlekje op de neus. Dit keer dus maar één lammetje voor moeder nr. 48. Da's eigenlijk wel lekker rustig voor d'r, in plaats van de drieling van vorig jaar. Binnenkort gaat deze koter nog eens goed op de foto, want we hebben een heus smoelenboek van onze schapen, naast de nummeradministratie.

Afijn, voorlopig alle schapen nog goed in het zicht houden en hopen dat het lammeren verder goed verloopt. We hebben ze allemaal in de stal, dus lekker dichtbij.

Verder is het kweken ook weer van start gegaan, binnenkort dus weer honderden zaailingen te verzorgen.

Op 19 april zijn we aanwezig op Midden-Delfland Open!! Op de erven en in de stallen van de boerderijen van fam. Moerman en fam. Van der Kooij aan de Broekpolderweg 1 en 3 te Maasland wordt dan een delicatessen- en streekproductenfair gehouden.
En op 21 juni, Midden-Delfland Dag, zijn we aanwezig op de Open Dagen Biologica op Hoeve Ackerdijk te Schipluiden, maar daarover later meer.
Voorlopig eerst maar eens genieten van de lammetjes en het onkruid te lijf!

Advocaatje?

2008-01-09T09:16:00.000+01:00

Allereerst wensen wij iedereen alle goeds voor het nieuwe jaar! Hopelijk krijgen we dit jaar een mooie, iets minder natte zomer... Met de winterrust was het een paar weken geleden even gedaan door de vorst. Dat betekende extra werk iedere dag in de vorm van extra bijvoeren van de schapen, slepen met emmers water voor alle beesten, vaker per dag eieren rapen in de hooiberg (die willen we niet laten bevriezen...) en de caviakooi in het geitenstalletje extra isoleren. Het broedsel van afgelopen jaar bezorgde ons meer hanen dan hennen jammer genoeg. Dat betekent dat we geen nieuwe aanwas hebben bij de legkippen, maar ruzie in het hok... Je begrijpt al dat vier dieren met haantjesgedrag de nodige taferelen oplevert. Dus daar zijn er drie van in de soep verdwenen. Als ik nu 's morgens het hok openzet, is het weer heerlijk rustig. De kippetjes slaan niet luid kakelend hun vleugels uit om er vandoor te gaan maar wachten nu rustig op hun ontbijt. Wel bijzonder dat ze de hele winter door gewoon hun eitjes leggen, hoewel we niet bijlichten. Komt vast doordat ze zo'n heerlijk leventje hebben van de hele dag rondscharrelen op zoek naar lekkere dingetjes. Betekende wel dat we afgelopen week zo'n tachtig eieren hadden staan, dus dat was weer een ochtendje heerlijke advocaat maken.

Komend voorjaar gaan we weer een aantal legkippen elders aanschaffen. Hoewel we ieder jaar voor andere genen in onze pluimveestapel zorgen, hebben we dit jaar natuurlijk extra nieuwe aanwas nodig. Ik heb er nu al zin in om een paar mooie beestjes uit te zoeken...

Afgelopen zondag was het aardig zonnig en zacht van temperatuur, dus dat was een dagje lekker naar buiten voor de cavia's....

Winterrust

2007-11-30T10:41:00.001+01:00

Lieve mensen,

Het heeft even geduurd, maar hier is dan weer een bericht van De Rode Klaver. We hebben het erg druk gehad met het oogsten van de zonnebloempitten en de maïs. Door het vochtige weer tijdens de oogst was het niet mogelijk om de zaadhoofden van de zonnebloemen gewoonweg te drogen te hangen, dus moesten de zaden zo snel mogelijk uit de bloemhoofden worden gehaald, wat een karwei... Maar goed, ons pluimvee smult er heerlijk van en dat is natuurlijk te proeven in de eieren. Al loopt de eierproductie wel terug nu. Veel donkere dagen en regen. Het Welsumertje wat van de zomer een nest kuikens heeft grootgebracht is flink in de rui. Bijlichten zodat de kippen blijven leggen doen we niet, we laten de natuur haar gang gaan.

Het oogsten van de maïs was vooral leuk van het veld met siermaïs. Elke keer de verrassing welke kleur er tevoorschijn zou komen.

Onze schapen hebben momenteel bezoek van de ram. Dus we hopen in de lente weer een wei met dartelende lammetjes te hebben. Verder is het vooral winterrust nu. We voeren de beesten bij met het hooi wat we de afgelopen zomer hebben geoogst en de pakken kuilgras liggen klaar achter de stal. Komende weken maken we de boxen in de stal klaar. Als het weer dan slechter wordt kunnen de schapen lekker naar binnen.

Herfst

2007-09-24T09:11:00.000+02:00

Eigenlijk was het al heel lang herfst, maar nu is ie officieel begonnen... Afgelopen weekend in ieder geval nog heel lekker weer gehad. Zaterdag op de streekmarkt op Hoeve Biesland gestaan. Lekker tussen de koeien, ik ben er stapelgek op, op die beesten. Hier in Duifpolder is de oogst bijna binnen. Frambozen kan ik nog elke dag plukken en elke paar dagen haal ik weer een paar zonnebloemkoppen uit de tuin om ze te laten drogen. De maïs moet nog even wachten, want wij willen rijpe korrels voor ons pluimvee. De kuikens zijn aardig gegroeid de afgelopen tijd en wandelen met de volwassen kippen mee nu. We hebben wel minder eieren nu, nu het vaak wat donkerder is en regenachtig. Jammer, want dat betekent minder advocaat maken... Consessies doen moeten we allemaal wel eens, maar er zijn dingen waarbij ik dat vertik, en dat is onze scharreladvocaat. Die wordt echt alleen maar van onze eigen eieren gemaakt. Nog even, dan kunnen de kippen lekker van de rozenbottels snoepen, en dat zullen ze zeker doen. Grappig om ze omhoog te zien springen in het rozenperk. Minder grappig is om ze omhoog te zien springen tussen de frambozen, die houden we liever voor onszelf...

Op 13 oktober kunt u ons weer treffen in Den Hoorn, bij druivenkwekerij Nieuw Tuinzight. Van 10 tot 17 uur is daar de streekmanifestatie. Veel te zien en te beleven! Kijk ook eens op http://www.vockestaert.nl/, of op de website van Nieuw Tuinzight http://www.druivenkwekerij.nl/

Tot dan!

Die stiekemerds...

2007-08-17T12:36:00.000+02:00

Het is weer eens zover hoor, al een paar dagen loop ik tussen de struiken te kijken en de kippen in de gaten te houden. Van die 7 of 8 eieren per dag bleven er de laatste dagen wel erg weinig over en ik verdacht die stiekemerds ervan weer een ander legnest te hebben gevonden... Vanmorgen is het me eindelijk gelukt om de kippen te volgen. Ik heb ze extra laat uit het nachthok gelaten en ja hoor, een paar kippen renden al met hoge legnood naar hun favoriete plekje. Ik ben ze gevolgd zonder dat ze mij zagen, want die kippen zijn ongelooflijk slim! Zodra ze in de gaten hebben dat je naar ze kijkt vertikken ze het om naar hun legnest te gaan! Maar helaas voor hen, ik heb ze weer bij de neus.

Verrassing

2007-08-03T13:58:00.000+02:00

Dat was nog eens een aangename verrassing gisteren: een flinke vrachtwagen kwam de polder inrijden met daarop de veerpont waarvan we dachten dat die niet meer terug zou komen. Vraag me af hoe die over het kwakelbruggetje is gekomen. Ik ben blij dat ik niet de chauffeur van die vrachtwagen was - en het recreatieschap ook denk ik :)

Maar goed, de veerpont ligt er weer en vanmorgen zag ik er alweer een paar fietsers mee overvaren.

Het waterpeil in m'n winkeltje is intussen weer gezakt, de zon schijnt, kortom: wat wil een mens nog meer!

Kaplaarzen

2007-07-27T22:14:00.000+02:00

Afgelopen woensdag heb ik de winkel maar niet geopend. Nou ja, met laarzen aan dan... De hele vloer stond blank. Ik heb er echt schoon genoeg van, al die regen. Hopelijk morgen een beetje aardig weer, de vloer is nu droog... Dat is dan wel weer het grappige, als het zo hard waait als vandaag én het blijft droog, dan is het water zo weer weg. Je begrijpt dat mijn winkeltje van een bijzonder soort is. Het platteland op en top.

Vanavond nog even gaan checken, hond mee. Dat beest verbaast me iedere keer weer... Ik stond even bij de pruimenbomen om de laatste pruimen te plukken en gelijk op te eten. Dat moet 'm waarschijnlijk geïnspireerd hebben, want Arno begon ook pruimen te vreten. Maf hoor, als ik 'm een ander stuk fruit geef zoals aardbei of banaan, dan moet ie het niet... De kuikentjes groeien flink. Paul heeft gaas geplaatst zodat ze een hele buitenren hebben apart van de andere kippen. Van een van de kuikentjes kun je al duidelijk zien dat het een haantje is. Als eerste zat ie bovenop de plank die in het hok zit om het de kippen makkelijker te maken op stok te gaan. En van de week had ie ook weer als eerste in de gaten dat er een plekje is waar ie onder het gaas door kan. Geeft niks, voorlopig blijft ie nog in de buurt van z'n moedertje... Op de foto zie je trouwens de opa en oma van de kuikens. Onze haan is een nakomeling van die twee...

Kuikentjes

2007-07-14T18:26:00.000+02:00

De kuikentjes zijn al weer twee weken oud, maar hier heb ik dan een paar foto's van ze... De uitgebroede eieren zijn niet allemaal van een en dezelfde kip, dus het resultaat is gemengd...

De Trekschuit

2007-07-05T16:02:00.000+02:00

Grof geschut vanmiddag bij het gemaal van de Duifpolder, met een paar flinke kranen is het voetveer 'De Trekschuit' uit het water van de Vlaardingse Vaart gelicht. De pont was al een tijdje buiten gebruik, hoewel hij volgens ons prima functioneerde. Te duur in het onderhoud?

Jammer dat ie weg gehaald is, er werd heel veel gebruik van gemaakt. Ik weet niet wie het onderhoud betaalde, maar een miljoentje minder besteden aan een nieuw gemeentehuis voor Midden-Delfland was wat mij betreft een prima optie geweest. Midden-Delfland maakt zich juist sterk voor het toerisme in het gebied, dus deze actie begrijp ik niet helemaal. Zou er nog een alternatief komen? We zullen het afwachten...

Zomer (?)

2007-07-05T12:54:00.000+02:00

Het is zomer (zeggen ze). Met hier en daar een flinke bui dan toch wel. De poezen liggen de meeste tijd lekker in het hooi... Goed bekeken. Het onkruid groeit ons geheel boven het hoofd. De andijvie staat temidden van een groene grasmat. De slakken kunnen 'm ook niet meer vinden, da's weer een voordeeltje... Afgelopen week de eerste krop geoogst. Dit jaar de eerste keer dat ik zelf andijvie heb gezaaid. Zulke knapperige andijvie heb ik echt nog nooit gegeten. Kun je maar nagaan wat voor slappe prut ze eigenlijk in de supermarkt verkopen. Ik was echt getroffen door het verschil. De maïs en de zonnebloemen groeien flink, water genoeg. Dat vind ik nou echt het leukste van een tuin, dat je alles ziet groeien en in het najaar manden vol lekkers kunt oogsten. Een deel van de zonnebloemen laten we in het zaad staan voor de koolmeesjes en de puttertjes, de rest oogsten we en hou ik achter de hand voor ons eigen pluimvee. En ik maak er vetbolletjes van voor de vogels zodat ze in de winter ook nog wat hebben. De zwarte bessen heb ik intussen geoogst. Drie en een half uur bezig geweest... Wat een karwei, maar dat kwam ook door de haagwinde die zich er door heen wil slingeren. Het zwartebessen sap is lekker met lemondrink: maak je eigen cassis, maar dan mét vitaminen. De broedende kip heeft zó trouw gebroed dat 1 en 2 juli acht kuikentjes uit het ei zijn gekomen. 5 gele en 3 zwarte. Het is elke keer weer spannend welke kleuren ze uiteindelijk krijgen en hoeveel kippen en hanen het zijn. Af en toe sta ik er een poosje bij te kijken. Echt genieten, die kleine donsbolletjes.

Jammer dat het steeds zo koud en nat is de meeste tijd. De frambozen doen het niet zo goed daardoor, kleine vruchtjes en voor je het weet zit er schimmel aan. Maar we blijven hopen op beter weer. Augustus kan best nog mooi worden, nietwaar?

Midden-Delfland Dag

2007-06-19T12:44:00.000+02:00

Zaterdag 23 juni 2007: Midden-Delfland Dag... open huis voor jong en oud in het Midden-Delflandgebied!

Ieder jaar zijn er weer talloze mensen en organisaties die ervoor zorgen dat Midden-Delfland open huis heeft en dat u als bezoeker weer overal terecht kan om te genieten van wat Midden-Delfland aan goeds te bieden heeft. Natuurlijk geniet u vóór alles van het bijzondere landschap, de koeien in de wei, de mooie, vaak monumentale boerderijen langs de wegen en de oude waterlopen. Daarnaast is er in Midden-Delfland - zeker op Midden-Delfland Dag - ook veel te doen en te beleven. Dit jaar is het leidend thema van veel activiteiten 'Water'.
Zo ook bij de Rode Klaver, waar u de tentoonstelling 'Het water van Duifpolder' kunt bekijken. Op Midden-Delfland Dag bent u van harte welkom tussen 10 en 18 uur!

Ecologisch

2007-06-18T10:04:00.000+02:00

Net weer een flinke bui over ons heen gehad, over droogte dus niets te klagen, maar het maakt het buitenwerk wel wat modderig. Met al die regen van de afgelopen tijd komt er dus hier en daar een kink in de kabel als het gaat om onkruidbestrijding. Wieden doe ik toch echt alleen maar als het buiten enigszins droog is. En met al die regen groeit het ook nog eens ontiegelijk hard allemaal. Nou ja, de andijvie ook dus vooruit maar.

Al dat onkruid hier (of zullen we ze wilde planten noemen) heeft natuurlijk wel een groot voordeel voor alle beestjes die erop leven. Hier kunnen de vlinders gewoon nog eitjes leggen op de brandnetels en pikken de kippen een 'graantje' mee van alle torretjes die hier rondwandelen. Over kippen gesproken: sinds 11 juni hebben we een kip op 9 eieren zitten. Ze zit zo vast als een huis op die eieren en als je haar voer komt brengen in het hok (ze komt er niet eens af om te eten!) zet ze haar veren op en laat ze geluiden horen om te zeggen dat je van haar eieren moet afblijven. Die zal d'r kuikens fel verdedigen. Rond de 1ste juli verwachten we openbrekende eierschalen...

Vorige week de rode aalbessen geplukt en een flinke hoeveelheid aardbeien. De aardbeienjam is weer goed gelukt, het is net of je aardbeien op brood eet... Van de rode bessen heb ik een lekker zomerse gelei gemaakt die lekker is op brood of in de vanillevla.

1 juni

2007-06-01T10:38:00.000+02:00

Het is alweer 1 juni. Er zijn al wat rijpe aardbeien, de bessen beginnen te kleuren en de rozen bloeien volop. Het wordt tijd dat ik de gezaaide tomatenplanten hun definitieve plekje geef, maar daar heb ik vanmorgen nog geen tijd voor gehad omdat ik weer vreselijk achteraan nummer 84 heb lopen rennen. Het is handig dat ze het maaiwerk voor ons doen, maar ik vraag me wel eens af wat er nu meer tijd kost. Gewoon met de maaier maaien of de schapen in het gareel houden, pfff... Op het land kunnen ze op het moment niet staan omdat een deel opnieuw is ingezaaid na de baggerwerkzaamheden. Het stuk is te groot om helemaal af te zetten... Dus binnenkort hooien dan maar met de trekker. Ja, in de Duifpolder is altijd wat te doen... Soms is het gras te lang, maar het is wel altijd groen...

Morgenochtend nog even aardbeien-rabarberjam maken.

Nieuw in de winkel zijn bakproducten van korenmolen De Walvisch te Schiedam. Een lekkere biologische broodbakmix voor de broodbakmachine, pannenkoekenmix, kruidkoekmix, biologische muesli...

De bloemenzaden zijn in de aanbieding, nu 20 cent per zakje in plaats van 40 cent. Een flinke pot kroosies pruimengelei heb je al voor 2.25.

Heb nog een leuke foto van een van onze poezen boven op het hooi, maar aangezien computers niet altijd doen wat je wilt... vandaag geen afbeelding...

Rondje Maasland

2007-05-18T11:34:00.000+02:00

Haal de fiets weer eens van stal en doe op 30 juni eens een rondje Maasland. Het startpunt is de parkeerplaats bij de afrit van de A20 (als je per auto met fietsendrager komt) of museum de Schilpen. Je fietst het dorp in om een bezoekje te brengen aan museum De Schilpen, waar op dit moment de tentoonstelling te bekijken is over bedrijven en winkels in Maasland uit de vorige eeuw. Je kunt zelf een overheerlijk lunchpakket meenemen, maar het is ook erg lekker om binnen te stappen bij pannenkoekenboerderij 't Sonnetje. Na de lunch vervolg je je weg langs de Dijkmolen aan de Molenweg. Deze molen is alleen op 30 juni te bezichtigen en een bezoek meer dan waard. Als je verder fietst richting Duifpolder, kijk dan nog even naar links: de molen De Drie Lelies is prachtig gerestaureerd. In de Duifpolder is het genieten van rust en ruimte. Bij het gemaal van de Duifpolder kun je in De Rode Klaver nog even de aanbieding van de dag meepakken. Ook kunnen we je in het kader van de Westlandse Molendag het een en ander vertellen over de geschiedenis van de 'Duyfmole' en het huidige gemaal. Na een bekertje appelsap van de boerderij gaat de tocht verder over de trekkade, waarna je weer bent aangeland bij het vertrekpunt. Voor een routekaartje van dit dagje uit: stuur een berichtje via het contactformuliertje op deze website en ik mail er een.

Nummer 84

2007-05-14T20:52:00.000+02:00

Gék word je ervan af en toe: schaap nummer 84 is een eigenzinnige dame. Altijd weer weet ze ergens een gaatje te vinden waar ze door kan kruipen, want ja, aan de andere kant van het hek is het gras natuurlijk groener/lekkerder... De oudere schapen kunnen we rustig in de nieuwe boomgaard laten grazen, die blijven netjes van de fruitbloesems af. Maar niet nummer 84... Gisteren liep ze dus weer op de laan terwijl d'r companen achter het hek stonden te blaten. Nou ja, gelijk heeft ze: het gras was inderdaad groener daar. Vandaag heeft het hele clubje er gelopen. Lekker snoepen van de rode klaver en gekke bokkesprongen maken op het betonnen pad. Vandaag heel wat verspeenwerk gedaan. Ik weet niet hoeveel zaailingen ik heb staan, maar de ruimte die ze innemen wordt natuurlijk steeds groter. Elk jaar weer neem ik me voor om maar een paar soortjes te zaaien, maar het worden er toch altijd weer minstens 20... We hebben nu in ieder geval genoeg pepermuntplantjes. Komende zomer lekker pepermuntthee drinken...

Schapen scheren

2007-05-03T19:54:00.000+02:00

Afgelopen dinsdag zijn onze schapen geschoren. Hartstikke vroeg, normaal staat het pas voor juni op de planning. Maar ja, abnormaal warm hè. Het was geen prettig gezicht om die arme dieren zo te zien puffen! Nu ze geschoren zijn is weer goed te zien dat ze zwart zijn. Hun vacht was aan de buitenkant aan het vervilten en kreeg daardoor een bruine kleur.

Dat scheren viel nog niet mee, ze lieten het echt niet zomaar toe, en dan intussen natuurlijk de lammetjes blèèèren 'waar is mama nou?' De afbeelding die ik op internet gevonden heb van een oude schoolplaat over het schapen scheren geeft wat mij betreft een beetje een vertekend beeld. Onze schapen gaan er écht niet zo braaf voor liggen! Afijn, we hebben het weer gehad en ik ben blij dat de schapen het nu beter hebben als het gaat om het afvoeren van hun lichaamswarmte. Het volgende project is het in orde maken van de schapenhut op het weiland, voor als het volgende week toch eindelijk een keer gaat regenen. Na een flinke regenbui kunnen we dan ook de eerste rabarber gaan oogsten.

Takkenklus

2007-04-25T08:51:00.000+02:00

De lucht is vol van de geur van seringen. Bij de sloot staat een enorme boom en in de tuin hebben we er ook nog een paar. Het is zo weer voorbij natuurlijk, de bloei van de seringen, maar ik zou ze toch niet willen missen. De lammetjes groeien lekker. Een van de rammetjes krijgt zelfs al praatjes. Gisteren stond ie met z'n koppetje tegen een van de jaarlingen te boksen, hij durft nogal...

Het snoeihout hebben we nu uit de boomgaard gesleept, wat een klus. Takken die tijdens het snoeien half in de sloot waren gevallen, onder de bagger natuurlijk... In ieder geval kan het gras nu ook weer groeien op de plaatsen waar het snoeihout lag.

De kippen leggen hun eieren gelukkig braaf op vaste plaatsen iedere dag: drie in het kippenhok, drie in in het oude konijnenhok wat in de hooiberg staat en twee in de doos in de wagenschuur. Dat scheelt voor mij weer zoeken, maar ik ben bang dat het niet lang meer duurt voordat er weer een een ander plekje gaat zoeken. Dat wordt dan weer achter dat beest aanhollen als je het kippenhok opendoet om te kijken waar ze d'r ei kwijt wil...

Lammetjes!

2007-04-15T19:27:00.000+02:00

Het is een feest om de lammetjes in de wei te zien rondhuppelen. We hebben nu 9 lammetjes van 6 schapen, en de verwachting is dat het niet lang meer duurt voor het laatste schaap gaat bevallen. De oudste lammetjes zijn alweer twee weken oud. Ze hebben een dagtaak aan drinken, spelen en slapen. Ik ben blij dat het zulk heerlijk weer is, het gras gaat ook weer lekker groeien, goed voor de melkproductie...

We hebben een paar dagen geleden een paar schapen met hun lammeren de boomgaard in gestuurd omdat het gras in de andere wei nog erg kort was. De lammeren van vorig jaar begonnen direct met het vreten aan de bloesem! Lekker is dat, we willen natuurlijk wel appels en peren dit najaar! We gaan niet lang meer wachten met het scheren van de schapen, ze hebben het hartstikke warm. Niet normaal ook deze temperaturen, maar wel lekker... Nu nog een beetje regen...